Είμαστε παλαιότατος ναυτικός λαός συνεχώς εκσυγχρονιζόμενος, διαπιστώσαμε χθες με την πανηγυρική υποδοχή του «Κίμωνος» –της «πιο βαριά οπλισμένης φρεγάτας στην Ευρώπη», διάβασα επανειλημμένα– παρουσία της τριήρους «Ολυμπιάς». Μας πήγαν στον 5ο αιώνα πΧ, αμέσως μετά τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, τότε που η Αθήνα οργάνωνε την αυτοκρατορία της στο Αιγαίο με μεθόδους του 21ου: ο Κίμων με τις τριήρεις του κατέλαβε τη Σκύρο για να καταπολεμήσει την πειρατο-τρομοκρατία των Σκυριανών. Πούλησε δούλους τους κατοίκους και το νησί μοιράστηκε σε Αθηναίους κληρούχους, γράφει ο Θουκυδίδης.
Επιπλέον –προσθέτει ο Πλούταρχος–, ο Κίμων έπεισε τους Αθηναίους ότι βρήκε εκεί τα οστά του Θησέα, που είχε πεθάνει τουλάχιστον 800 χρόνια νωρίτερα, πριν τον Τρωικό Πόλεμο. Τούτο θεωρήθηκε σπουδαιότερο και από τον εξανδραποδισμό των Σκυριανών, ανταμείφθηκε με τιμές και αξιώματα και με μεγάλο μερίδιο στα λάφυρα· ώσπου οι αντίπαλοί του κατάφεραν να τον εξοστρακίσουν. Αυτά έχει η πολιτική «σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι», είχε πει κάποτε η Μαρίκα Μητσοτάκη.
Και στους ουρανούς έχουμε πανάρχαια παράδοση, κακή δυστυχώς: Αθηναίοι σαν τον Κίμωνα ήσαν ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος, οι πρώτοι άνθρωποι που πέταξαν και ατύχησαν. Μου φαίνεται κληρονομιά της ανόητης ισχυρογνωμοσύνης του νάρκισσου Ίκαρου είναι το γεγονός ότι –ενώ χτες θριαμβεύαμε στις θάλασσες– λίγες ημέρες προηγουμένως δεν πετούσε όχι αεροπλάνο αλλά ούτε πουλί πετούμενο στους ελληνικούς αιθέρες: νεκρώθηκαν τα μηχανήματα VCRS του FIR Αθηνών γιατί ήσαν πολύ παλιά, συνομήλικα σχεδόν των οστών του Θησέα.
Δεν ήταν θέμα χρημάτων: το VCRS κόστιζε λιγότερο από πέντε εκατομμύρια, ούτε μισό κουπί του «Κίμωνος» (ένα δισεκατομμύριο), αν ήταν φρεγάδα. Το VCRS απολιθώθηκε διότι ο Κώστας Καραμανλής ακύρωσε τον διαγωνισμό για καινούργιο που είχε προκηρύξει ο Χρήστος Σπίρτζης – όπως ακριβώς είχε κάνει [ο ΚΚ] και για την νέα εθνική οδό Πατρών- Πύργου, που την είχε προκηρύξει επίσης ο ΧΠ, αφού όμως πριν είχε ακυρώσει τον διαγωνισμό προκατόχου του, που δεν θυμάμαι ποιος ήταν.
Αν ο Δαίδαλος –υπουργός Υποδομών και Μεταφορών του Μίνωα, θυμίζω– ακολουθούσε τις διαδικασίες των σημερινών υπουργών, τα φτερά θα πήγαιναν από ακύρωση σε ακύρωση, δεν θα είχαν πετάξει ποτέ πατέρας και γιος, ο Ίκαρος δεν θα είχε σκοτωθεί, δεν θα υπήρχαν Ικαρία και Ικάριον Πέλαγος – ίσως ούτε οι τρομερές τρικυμίες του.
Με άλλα λόγια, από ακύρωση σε ακύρωση των διαγωνισμών, σώζουν ανθρώπινες ζωές οι υπουργοί μας –τα Τέμπη αποτελούν εξαίρεση– και εμείς τους κατηγορούμε, οι αχάριστοι. Με τη φρεγάδα δεν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο γιατί είναι μηχάνημα για να σκοτώνει· άρα δεν πρέπει να καθυστερείς γιατί θα σε σκοτώσουν οι άλλοι.
