Ακόμα και κάποιος που δηλώνει οπαδός των όχι συχνών ούτε μεγάλων αλλά «διορθωτικών» κινήσεων, ένας Πρωθυπουργός που επιμόνως αποφεύγει τις λέξεις «κυβερνητικός ανασχηματισμός», έχει κάνει τελικά τρεις τέτοιους σε δύο χρόνια. Οχι απαραιτήτως γιατί τους είχε προγραμματίσει όλους, αλλά διότι αναγκάστηκε. Τον Ιανουάριο του 2024 ο Κυριάκος Μητσοτάκης αιφνιδίαζε ακόμα και συνεργάτες του στο Μέγαρο Μαξίμου όταν ξήλωνε στελέχη (πρωτίστως) χάριν της ατζέντας «νόμου και τάξης», σε μια στιγμή που το αφήγημά του θόλωνε στη σκιά δυσάρεστων γεγονότων.
Τον Μάρτιο του 2025, στη χειρότερη καμπή της διακυβέρνησής του λόγω σαφούς υποβάθμισης του αντίκτυπου της τραγωδίας των Τεμπών, έκανε το μεγαλύτερο έως σήμερα ανακάτεμα της τράπουλας. Και, εκτάκτως, τον Ιούνιο του 2025, στον απόηχο των αποκαλύψεων για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οδηγούνταν άρον άρον σε αποφάσεις.
Με το γύρισμα του χρόνου και στο δεύτερο μισό πια της δεύτερης τετραετίας, οι γαλάζιοι επιχειρούν ξανά να λύσουν τα μυστήρια του επόμενου – και τελευταίου μέχρι τις εθνικές εκλογές – ανασχηματισμού. Παρότι ο Μητσοτάκης επιχειρεί να κλείσει συζητήσεις προτού πάρουν διαστάσεις (κατεβάσματος των μολυβιών), λέγοντας ότι δεν είναι στις προθέσεις του «κανείς ανασχηματισμός», ανακατεύονται στους νεοδημοκρατικούς διαδρόμους πληροφορίες, εκτιμήσεις, προσωπικές επιθυμίες και τακτικισμοί. Θα είναι σημειακός ή βαθύς; Τα «στοιχήματα» πέφτουν στην πρώτη εκδοχή. Δεξιόστροφος ή «τεχνοκρατικός»; Οι περισσότεροι ποντάρουν στο πρώτο.
Σε άμεσο χρόνο ή όχι; Πολλοί βλέπουν ορίζοντα άνοιξης του 2026 – λίγο πριν ή μετά το δρομολογημένο για την 25η Μαρτίου ταξίδι του Μητσοτάκη στην Αυστραλία και πριν από το κομματικό συνέδριο τον Μάιο. Στην πολυπαραγοντική εξίσωση τέσσερις παράμετροι – κλειδιά, που, όπως παραδέχονται ενημερωμένοι παράγοντες, θα επηρεάσουν τον χρόνο και το εύρος των πρωθυπουργικών αποφάσεων.
1. Ο νέος (;) κύκλος εκπλήξεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ
Ενημερωμένες πηγές για όσα συμβαίνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες της κυβερνητικής έδρας διαμηνύουν ότι δεν διακρίνουν βιασύνη ή προετοιμασία του Μητσοτάκη για αλλαγές. Με «χρησμό» ωστόσο μοιάζει η αποστροφή τακτικού συνομιλητή του Πρωθυπουργού ότι «ο ίδιος συνηθίζει να λέει ότι «αμετακίνητα πρόσωπα δεν υπάρχουν, αμετακίνητες πολιτικές υπάρχουν μόνο»». Κι ενώ το επικρατέστερο σενάριο βγάζει εκτός κάδρου τον… χειμώνα, εντοπίζεται ένας παράγοντας που μπορεί να ανατρέψει βεβαιότητες: ένας νέος κύκλος εκπλήξεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Η φημολογία για δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σέρνεται καιρό. Ο,τι ακούγεται για τον αριθμό των εμπλεκομένων ή το χρονοδιάγραμμα ανάγεται στη σφαίρα της σεναριολογίας, οδηγώντας το Μαξίμου σε στάση αναμονής, αφού τυχόν παρουσία εν ενεργεία κυβερνητικών στελεχών στη δικογραφία προδιαγράφει εξελίξεις. Ετσι διαμορφώνονται ήδη δύο γραμμές: η μία πλευρά μιλά για στοχευμένες ανακατατάξεις (παραιτήσεις και γρήγορη κάλυψη των κενών) προς αποφυγή ευρύτερων αναταράξεων ενώ η άλλη πλευρά βλέπει αφορμή για δραστική παρέμβαση ώστε να δοθούν απαντήσεις σε περαιτέρω κυβερνητικές αρρυθμίες με ανανεωμένο σχήμα – «ετοιμοπόλεμο» το λένε κάποιοι.
2. Ο «πυρήνας» του Μαξίμου
Στις τάξεις των νεοδημοκρατών έχουν μονιμοποιηθεί πια οι γκρίνιες για πρωθυπουργικούς συνεργάτες και οι αγεφύρωτες αποστάσεις με μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Το γαλάζιο αίτημα για παρέμβαση στον «πυρήνα» του Μαξίμου επανέρχεται. Εκφράσεις (πιεσμένων) βουλευτών όπως «γιατί χάσαμε την μπάλα πάλι;» ή «στρατηγική έχουμε; Αφήγημα;» και «τέλος πια η ανοχή σε εκείνους που κάνουν λανθασμένες εισηγήσεις στον Μητσοτάκη» επιβεβαιώνουν τις δύσκολες σχέσεις κάποιων βουλευτών με τον Ακη Σκέρτσο και άλλων με τον Γιώργο Μυλωνάκη.
Οταν ο Μητσοτάκης αποφάσιζε την είσοδο του Κωστή Χατζηδάκη στο Μαξίμου ως αντιπροέδρου είχε στο μυαλό του την αναδιαμόρφωση ισορροπιών στον κυβερνητικό πυρήνα, μέσα από έναν μετριοπαθή νεοδημοκράτη. Παρ’ όλα αυτά διακινείται ξανά εντόνως η φημολογία για επανείσοδο του Γιώργου Γεραπετρίτη – στον ορίζοντα και της έναρξης της διαδικασίας της Συνταγματικής Αναθεώρησης το αργότερο το καλοκαίρι. Μια επάνοδος Γεραπετρίτη θα προκαλούσε ντόμινο αλλαγών με πιθανούς υποψηφίους για τα ηνία της ελληνικής διπλωματίας, δύο στελέχη με νεοδημοκρατικά ερείσματα: Κωστής Χατζηδάκης, Σταύρος Παπασταύρου.
3. Τα πόστα «πρώτης γραμμής»
Πηγές με γνώση του τρόπου σκέψης του Μητσοτάκη μεταφέρουν ότι ο ίδιος δεν θα πρόκρινε παρεμβάσεις που θα απειλούσαν με καθυστερήσεις στην υλοποίηση των πολιτικών εντός του 2026. Δείχνουν ότι ο Πρωθυπουργός αντιμετωπίζει το έτος ως την «καθαρή» ευθεία «μέχρι το προεκλογικό 2027», υπονοώντας ότι δεν έχει λόγους να ρισκάρει με ευρείες ανακατατάξεις σε υπουργεία πρώτης γραμμής. Εξού και κυριαρχούν οι εκτιμήσεις ότι δεν αναμένεται να επηρεαστούν πάνω από τρία ή το πολύ τέσσερα ισχυρά πόστα είτε με rotation είτε με εξόδους – εισόδους. Ενδεικτικό ότι η βούλησή του για ξεχωριστό υπουργείο Ερευνας εντάσσεται στον «σχεδιασμό τρίτης τετραετίας». Στο μεταξύ βουλευτές λένε σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους (εκφράζοντας και προσωπικές φιλοδοξίες ή αντιπαλότητες) ότι είναι χρήσιμη η ενίσχυση σειράς υπουργείων: στο Αγροτικής Ανάπτυξης (ενδεικτικές οι φήμες στο κυβερνητικό παρασκήνιο για παρέμβαση στην ηγεσία του, όπου σήμερα βρίσκονται δύο Θεσσαλοί, ο Κώστας Τσιάρας και ο Χρήστος Κέλλας και ένας πελοποννήσιος, ο Γιάννης Ανδριανός), στο Ανάπτυξης έως και το Οικονομικών (όχι όμως αντικατάσταση του επικεφαλής του Eurogroup Κυριάκου Πιερρακάκη).
4. Οι εσωτερικές (αν)ισορροπίες
Πρωθυπουργικοί συνεργάτες λένε κάτι που μαρτυρά ακόμα ένα κριτήριο αξιολόγησης: «ο Μητσοτάκης δίνει μεγάλη σημασία στην πορεία των έργων του Ταμείου Ανάκαμψης». Πέραν αυτού, υπάρχει κάτι που δεν παραδέχονται: η αγωνία για τις εσωτερικές ισορροπίες. Από την είσοδο του Κώστα Τασούλα στο Προεδρικό Μέγαρο και την εκλογή του Νικήτα Κακλαμάνη στην προεδρία της Βουλής έως τον τελευταίο βαθύ ανασχηματισμό, ο Μητσοτάκης κινείται δεξιόστροφα, επιβεβαιώνοντας ότι δεν μπορεί να αγνοεί τις σκληρότερες φωνές του κόμματός του. Φάνηκε και την περασμένη άνοιξη όταν αναδεικνύονταν και παλαιότερα μέλη της γαλάζιας ΚΟ με ή χωρίς σημεία αναφοράς στους δύο πρώην πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Εκτιμάται ότι εφόσον ο Μητσοτάκης πατήσει το κουμπί θα επιχειρήσει αλλαγές που θα στέλνουν ξανά μηνύματα προς πάσα νεοδημοκρατική τάση.
