Οπως Αμερική

Οσα συμβαίνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι πολύ διδακτικά για το πώς διαμορφώνεται η ηγεμονία της ακροδεξιάς λογικής. Τα επεισόδια στο Λος Αντζελες αφετηρία είχαν ότι η κυβέρνηση Τραμπ αποφάσισε να στείλει πράκτορες της αρμόδιας ομοσπονδιακής υπηρεσίας, της διαβόητης ICE, για να προχωρήσουν σε μαζικές συλλήψεις, κρατήσεις και απελάσεις μεταναστών. Το πρόβλημα ήταν ότι τις συγκεκριμένες «επιχειρήσεις-σκούπα», που πολύ συχνά είναι βίαιες και αυθαίρετες, δεν τις επιθυμούσαν στην ίδια την Καλιφόρνια, μια Πολιτεία με μεγάλο αριθμό μεταναστών.

Ομως ο Τραμπ, που γνωρίζει ότι ποτέ το κόμμα του δεν θα κερδίσει στην Καλιφόρνια, χρειάζεται αυτές τις πρακτικές της ICE για να δείχνει στο εκλογικό του ακροατήριο ότι «πατάσσει τη λαθρομετανάστευση» και σταματά την «εισβολή», παρότι στην πραγματικότητα η αμερικανική οικονομία χρειάζεται την εργασία αυτών των ανθρώπων. Ομως, μικρή σημασία έχει αυτό όταν ο ρατσισμός και η ξενοφοβία ανάγονται σε βασικό «ηγεμονικό πρόταγμα». Ιδίως, όταν σε δεύτερο χρόνο επιτρέπουν και την «επίδειξη ισχύος» με την αποστολή ομοσπονδιακών ενόπλων δυνάμεων – πάλι σε πείσμα της ρητής αντίρρησης των τοπικών αρχών – για την καταστολή των «ταραχών».

Ολα αυτά μπορεί να φαντάζουν κάπως μακρινά, όμως δεν είναι. Αρκεί, για παράδειγμα, να κοιτάξει κανείς όσα έχει εξαγγείλει το τελευταίο διάστημα ο αρμόδιος υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου στη χώρα μας. Ο κεντρικός τόνος είναι ότι αυτό που χρειάζεται είναι να έχουμε επιτέλους μαζικές απελάσεις «παράνομων μεταναστών», ξεκινώντας από μαζικές συλλήψεις και κρατήσεις, να μπει φραγμός στις νομιμοποιήσεις και να περιοριστεί το δικαίωμα στο άσυλο. Και εδώ η σκοπιμότητα είναι πρωτίστως πολιτική. Οπως έχει σημειωθεί κατ’ επανάληψη η κυβέρνηση σήμερα προσπαθεί να περιορίσει τις διαρροές προς την Ακροδεξιά. Οι εξαγγελθείσες μαζικές συλλήψεις μεταναστών, οι κρατήσεις και οι απελάσεις δεν θα γίνουν επειδή η χώρα μας έχει «μεταναστευτικό πρόβλημα», αντιθέτως έχει γίνει σαφές ότι έχει ανάγκη σε αρκετούς τομείς την εργασία που προσέφεραν μετανάστες, αλλά γιατί αυτό θα προκαλέσει «θετικά αντανακλαστικά» σε ένα σημαντικό μέρος του ακροδεξιού και ευρύτερα δεξιού ακροατηρίου. Για να μην αναφερθούμε στο ότι εάν έχουμε «παράνομη» μετανάστευση αυτό γίνεται πρωτίστως γιατί σε όλη την Ευρώπη έχουν στην πράξη καταργηθεί δυνατότητες νόμιμης μετανάστευσης.

Αντίστοιχα, βλέπουμε γύρω από τα δημόσια πανεπιστήμια να ξεδιπλώνεται μια ολόκληρη επικοινωνιακή προσπάθεια για να καθιερωθεί η «πανεπιστημιακή βία» ως ένα νέο «ιδιώνυμο», με προτάσεις όπως άνευ τεκμηρίου αθωότητας αυτόματη απώλεια της φοιτητικής ιδιότητας πριν τελεσιδικήσει η όποια αναζήτηση ποινικών ευθυνών, την ώρα που τα πανεπιστήμια έχουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα, από την υποχρηματοδότηση έως τη νομιμοποίηση ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων χωρίς πραγματικό ακαδημαϊκό χαρακτήρα, απλώς και μόνο για να προσφερθεί σε ένα δεξιό ακροατήριο – και τα αντιδιανοουμενίστικα αντανακλαστικά του – μια αίσθηση «νόμου και τάξης». Μόνο που όπως έχει δείξει και η ευρωπαϊκή εμπειρία, η «κανονικοποίηση» της ακροδεξιάς λογικής δεν οδηγεί σε υποχώρηση της Ακροδεξιάς, αλλά στην ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυσή της.