Οι ηττημένοι

Το ενέκρινε με ψήφισμά του το υπουργικό συμβούλιο του Ισραήλ στις 5 Μαΐου: ανακατάληψη της Λωρίδας της Γάζας. Το είπε και στις 21 Μαΐου ο ίδιος ο Νετανιάχου. Ο ισραηλινός στρατός θα αποκτήσει τον έλεγχο ολόκληρης της Λωρίδας της Γάζας και μόνο αν υλοποιηθεί το σχέδιο του Τραμπ (για απομάκρυνση των Παλαιστινίων) θα τελειώσει ο πόλεμος. Την ίδια στιγμή η ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα είναι ασφυκτική. Οι άμαχοι, δήλωσε ο Νετανιάχου, θα λάβουν ανθρωπιστική βοήθεια μόνο αφότου μεταφερθούν σε αποστειρωμένη ζώνη στη Νότια Γάζα. Την Πέμπτη ξεκίνησε επιτέλους να διανέμεται η ανθρωπιστική βοήθεια ύστερα από δίμηνο αποκλεισμό.

Επρεπε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο για να υπάρξει μια αμυδρή αντίδραση από τη Διεθνή Κοινότητα απέναντι σε αυτό το έγκλημα που συντελείται στη Γάζα. Δεν έφταναν ούτε τα ρεπορτάζ και οι μαρτυρίες ούτε οι αναφορές για 50.000 νεκρούς αμάχους – με πολλούς από τους οποίους να είναι παιδιά –, ούτε καν το ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τον Νετανιάχου τον περασμένο Νοέμβριο για πιθανά εγκλήματα πολέμου. Και η αντίδραση βέβαια ήταν ήπια. Διπλωματική πίεση και ευρωπαϊκή κίνηση 17 κρατών-μελών με πρωτοβουλία της Κάγια Κάλλας για πρόταση αναθεώρησης εμπορικών συμφωνιών με το Ισραήλ. Η Ελλάδα δεν είναι μέσα στους 17.

Από όλο αυτό νικητής δεν θα βγει κανένας. Η Δύση, εμείς δηλαδή, θα είναι ηττημένη. Εμείς είμαστε η Δύση, η ευρωπαϊκή οικογένεια, και θα έχουμε βάρος στη συνείδησή μας ότι δεν κάναμε αρκετά για να αποτρέψουμε το έγκλημα αυτό, πρωτίστως ανθρωπιστικό, αλλά και ηθικό. Την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου και της λογικής. Το Ισραήλ μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο. Τι θα έχει κερδίσει όμως πραγματικά; Ο εβραϊσμός θα είναι ηττημένος. Η κυβέρνηση του Ισραήλ θα απομονώσει κι άλλο τη χώρα της διπλωματικά και γεωστρατηγικά, ενώ η αύξηση του αντισημιτισμού είναι ήδη πρωτοφανής παγκοσμίως. Πώς είναι δυνατόν ένας λαός που έχει υπομείνει τόσα να διαπράττει τέτοια εγκλήματα; ρωτούν πολλοί, ταυτίζοντας τον λαό με την κυβέρνηση Νετανιάχου. Οσο για τους Παλαιστινίους… Οταν έχουν διαλυθεί σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, όταν έχουν ξεκληριστεί οικογένειες και όταν η πείνα έχει απλωθεί στα πιο ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού, δεν μπορείς να μιλήσεις καν για ηττημένους. Οι λέξεις δεν περιγράφουν τα πάντα.