Θορυβώδεις μειοψηφίες
Μετά τους αρνητές εμβολίων, αρνητές αξιολόγησης: 2.500 εκπαιδευτικοί αρνήθηκαν ή εμπόδισαν την αξιολόγησή τους με αποτέλεσμα να λάβουν κλήση για το Πειθαρχικό. Το ποια θα είναι η κατάληξη της διαδικασίας μένει να φανεί. Σε κάθε περίπτωση έχει ενδιαφέρον ο διάλογος που εκτυλίχθηκε στο One ανάμεσα στον δημοσιογράφο Σταμάτη Ζαχαρό και το μέλος του ΔΣ της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας: «Θυμάμαι στη μεγαλειώδη πορεία για τα Τέμπη, μια δασκάλα από τη Δάφνη πήρε μαζί παιδάκια δημοτικού κοτσάροντας μια παλαιστινιακή σημαία. Πιστεύετε ότι αυτό είναι ουδέτερη κοινωνικά εκπαίδευση;».
«Οχι, δεν είπα εγώ ότι είναι ουδέτερη. Εμείς είμαστε υπερήφανοι για τη στάση της» απάντησε ο συνδικαλιστής. Ισως η σκηνή είναι ο ορισμός της έμπρακτης απόδειξης για την επιτακτική ανάγκη αξιολόγησης των ανθρώπων που πληρώνονται από τον έλληνα φορολογούμενο για να διαπαιδαγωγούν παιδάκια δημοτικού. Λίγες μέρες αργότερα ο πρόεδρος της ΔΟΕ είχε έντονη λογομαχία με τον δημοσιογράφο της ΕΡΤ Κώστα Παπαχλιμίντζο, ο οποίος στην αναφορά του «υπάρχουν εκπαιδευτικοί που βαριούνται τη ζωή τους στιγματίζοντας τον κλάδο και εσείς λέτε ότι αυτούς τους λίγους τεμπελχανάδες εγώ τους προστατεύω» πήρε την απάντηση από τον συνδικαλιστή ότι έχουν αξιολογηθεί πολλές φορές πριν μπουν στο σχολείο. Μια πρωτότυπη προσέγγιση για τα προσόντα ενός εργαζομένου που θα είχε ενδιαφέρον να σκεφτεί κανείς τι θα συνέβαινε εάν την προέβαλλε στον εργοδότη του ένας υπάλληλος του ιδιωτικού τομέα.
Κάπως έτσι φτάσαμε στη δημοσκόπηση της Marc. Σε αυτή το 88% του συνολικού πληθυσμού δήλωσε υπέρ της αξιολόγησης στο Δημόσιο, ενώ ακόμα πιο εντυπωσιακά είναι τα ποσοστά όσων επιθυμούν άρση της μονιμότητας των δημόσιων υπαλλήλων: 82,5% όσων ψήφισαν ΝΔ στις ευρωεκλογές συμφωνούν με την κατάργηση της μονιμότητας και ακολούθησαν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ με 76,9%, του ΣΥΡΙΖΑ με 66,9%, ενώ υπέρ της άρσης της μονιμότητας δήλωσαν ακόμα και οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ σε ποσοστό 62%! Στο σύνολο της κοινωνίας, το ποσοστό ανήλθε στο 76,2% – δηλαδή πάνω από 3 στους 4. Στην πραγματικότητα, η δημοσκόπηση αποτυπώνει το ίδιο πλειοψηφικό ρεύμα που κατέγραφαν οι δημοσκοπήσεις πριν από την άρση του ασύλου στα πανεπιστήμια.
Τι κι αν 9 στους 10 δήλωναν θετικοί, τα κόμματα, αρνούμενα να δουν την πραγματικότητα, επιδίδονταν σε μια προκλητική επίδειξη φοβικότητας.
Και αυτή τη φορά η κοινωνία δείχνει έτοιμη για τομές, που όμως δεν πρόκειται να υλοποιηθούν. Αφού πριν θα πρέπει να βρεθούν 180 βουλευτές που θα ψηφίσουν για να αναθεωρηθεί η διάταξη του 1911 που καθιέρωσε τη μονιμότητα συνταγματικά. Αρκεί να δει κανείς το φιάσκο στην εφαρμογή της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Πανεπιστήμια επί τόσα χρόνια παραμένουν παραδομένα σε μειοψηφίες, οι οποίες επιβάλλουν τραμπουκίζοντας τη θέλησή τους, και τάγματα εφόδου σε μια ισορροπία τρόμου «συμμορφώνουν» όποιους καθηγητές ή φοιτητές διατυπώσουν σκέψη εκτός γραμμής.
Για μια ακόμη φορά πολιτικό σύστημα και κόμματα δείχνουν ζαλισμένα από το τεχνητό βουητό που προκαλούν θορυβώδεις μειοψηφίες. Γι’ αυτό άλλωστε αδυνατούν να ανακάμψουν δημοσκοπικά. Γιατί οι σιωπηλές πλειοψηφίες τούς έχουν γυρίσει την πλάτη.













