Πρίσμα

Η μελέτη των γκάλοπ δεν είναι πια μια δυσάρεστη ασχολία για τους κυβερνητικούς. Για να ακριβολογούμε, δεν είναι και τόσο ευχάριστη όσο παλαιότερα αλλά τα νούμερα που βγάζουν μετά το Πάσχα τους δίνουν την ευκαιρία να λένε ον κάμερα «το βασικό μήνυμα το οποίο εκπέμπουν είναι, ότι όσο πιο αποτελεσματική είναι η κυβέρνηση, τόσο πιο κοντά θα είναι στην επόμενη αυτοδυναμία». Τα κέρδη των τελευταίων ημερών – αυτά στα οποία ήλπιζαν από το δίμηνο που τα νεοδημοκρατικά ποσοστά έπεφταν όπως ποτέ άλλοτε στα σχεδόν έξι χρόνια της μακρύτερης στη Μεταπολίτευση κυβερνητικής περιόδου της Κεντροδεξιάς – αποδίδονται από τους ίδιους στην επιτελικότητα (για την οποία χρησιμοποιείται πλέον ο λιγότερο φορτισμένος αρνητικά όρος «αποτελεσματικότητα»). Είναι όμως αυτό το μοναδικό πρίσμα μέσα από το οποίο εξηγούνται; Για μπαρουτοκαπνισμένους αντιπολιτευόμενους, οι δύο πολυπόθητες μονάδες οφείλονται πρώτα στο 1,1 δισ. των μέτρων που εξαγγέλθηκαν για ενοικιαστές και συνταξιούχους. Το δε γεγονός πως η επικαιρότητα δεν είναι πλέον μονοθεματική – δεν κυριαρχούν οι ειδήσεις για τα Τέμπη, δηλαδή – είναι ο πιο προφανής λόγος της βελτίωσης της κυβερνητικής εικόνας. Ωστόσο, υπάρχουν κι άλλοι.