Ανοδος κινδύνου φτώχειας, μεγάλες ανισότητες

Επειτα από μια περίοδο διαρκούς μείωσης του κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στην ελληνική κοινωνία από το 2016 και με μόνη εξαίρεση το πανδημικό 2021, το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται στο κατώφλι της φτώχειας σημείωσε αύξηση το 2024. Συγκεκριμένα, από 26,1% το 2023, το εν λόγω ποσοστό κατέγραψε άνοδο στο 26,9%, αντιστοιχώντας σε 2,74 εκατ. άτομα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ.

Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στην περίπτωση των παιδιών ηλικίας 17 ετών και κάτω (27,9%), μειωμένος σε σχέση με το 2023 (28,1%). Τον μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αντιμετωπίζουν η Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα με 30,8% έκαστη, ενώ ο δείκτης είναι χαμηλότερος σε Αττική (22,7%), στα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη (22,9%).

Σε ό,τι αφορά τον «καθαρό» κίνδυνο φτώχειας, το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται κάτω από το κατώφλι ανέρχεται σε 19,6%. Ως όριο ορίζεται το ποσό των 6.510 ευρώ ετησίως για μονοπρόσωπο νοικοκυριό και 13.671 ευρώ για τετραμελή νοικοκυριά. Το κατώφλι της φτώχειας ορίζεται στο 60% του διάμεσου συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, το οποίο εκτιμήθηκε σε 10.850 ευρώ. Το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα ανήλθε σε 20.103 ευρώ.

Ο συντελεστής

Τέλος, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο συντελεστής Gini, ο οποίος υπολογίζει την ανισότητα στην κατανομή του πλούτου, διαμορφώθηκε το 2024 (με βάση τα εισοδήματα του 2023) στο 31,8, σε κλίμακα 0-100, όπου το 0 αντιστοιχεί σε πλήρως ισομερή κατανομή του πλούτου και το 100 στη μέγιστη ανισότητα, δηλαδή στην υπερσυγκέντρωση του πλούτου. Με βάση τον εν λόγω δείκτη, η Ελλάδα είναι η χώρα με την τέταρτη πιο άνιση κατανομή πλούτου μεταξύ 15 χωρών της ΕΕ, πίσω μόνο από Βουλγαρία (38,4), Λετονία (34,2) και Ιταλία (32,2). Το πλουσιότερο 20% των Ελλήνων κατέχει το 39,5% (έναντι 39,4% το 2023) του συνολικού πλούτου, ενώ στο φτωχότερο 20% αντιστοιχεί μόλις το 7,5% (αμετάβλητο).

ΠΕΤΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ