Αμφισβήτηση

Υστερα από 22 χρόνια συγκέντρωσης εξουσιών, κατάληψης όλων των κρατικών θεσμών και σφοδρής καταπίεσης με στόχο την αναμόρφωση των τούρκων πολιτών σε ισλαμοφασιστικά τσιράκια, η Τουρκία αντεπιτίθεται στον αυταρχισμό του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η φυλάκιση του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου για ψευδείς κατηγορίες διαφθοράς αυτή την εβδομάδα έδωσε ώθηση στη δυναμική του κόσμου. Μέσα σε λίγες μέρες, οι διαδηλώσεις εξελίχθηκαν σε κάτι μεγαλύτερο – μια εθνική εξέγερση με αιτήματα: δημοκρατία, αξιοπρέπεια και ελευθερία. Οι κινητοποιήσεις θύμισαν σε πολλούς την εξέγερση του Γκεζί του 2013, ωστόσο αυτή τη φορά οι νέοι που πιστεύαμε ότι είχαν χάσει κάθε ελπίδα για το μέλλον υπό τον Ερντογάν και εν μέσω μιας σοβαρής οικονομικής κρίσης, βγήκαν στους δρόμους αντιμέτωποι με την απεριόριστη αστυνομική βία για να πάρουν μέρος σε δημόσιες συγκεντρώσεις που είχαν απαγορευτεί.

Ενα από τα συνθήματα που ήταν γραμμένο σε πλακάτ απέδιδε τέλεια το μήνυμα: «Αν καούμε, θα καείτε μαζί μας». Ενώ στις διαμαρτυρίες υπήρχαν στοιχεία πολιτικού χιούμορ, όλοι γνωρίζουν ότι αυτό που συμβαίνει δεν είναι αστείο: η χώρα βρίσκεται σε ένα σημείο πολιτικής καμπής χωρίς επιστροφή. Ωστόσο, η αποφασιστικότητα του λαού να σπάσει το τείχος του φόβου είναι άνευ προηγουμένου, και αυτή τη φορά, σε αντίθεση με την εξέγερση του Γκεζί, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναλαμβάνει πολιτική δράση – ή τουλάχιστον προσπαθεί.

Ο Ιμάμογλου δεν είναι μόνο ο δήμαρχος της μεγαλύτερης πόλης της Τουρκίας, αλλά και, με την ευρεία δημοτικότητά του, ο μόνος αξιόπιστος πολιτικός αντίπαλος του Ερντογάν.

Τα παλιάς σχολής προοδευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης μοιάζουν με ναυάγια – είναι δομές σε αποσύνθεση. Εχουν χάσει κάθε ζωτικό τους στοιχείο μετά την ευθυγράμμιση με τη νεοφιλελεύθερη ηγεμονία, η οποία έκοψε τους οργανικούς της δεσμούς με τους προοδευτικούς τομείς της κοινωνίας. Αυτό που συμβαίνει στην Τουρκία αυτή τη στιγμή είναι ότι η νεανική ενέργεια συγκεντρώνεται γύρω από αυτό το ναυάγιο και του δίνει ξανά ζωή. Εδώ και μέρες, οι ηγέτες της νεολαίας εκφωνούν ομιλίες σε σημαντικές κομματικές συνεδριάσεις, διαπραγματευόμενοι συνεχώς τις κατευθυντήριες γραμμές για συνεργατική δράση. Η οργή που εκφράζουν ξεπερνά τη σύλληψη του Ιμάμογλου. Η παρουσία τους αλλάζει αμετάκλητα το πνεύμα του πολιτικού κινήματος και οδηγεί το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα προς την αναζωογόνησή του.

Οχι μόνο για την Τουρκία, αλλά σύντομα και για την Ευρώπη και πέρα ​​από αυτήν, το κεντρικό ερώτημα που τίθεται για τη σωτηρία της δημοκρατίας από την άνοδο του αυταρχισμού θα είναι το εξής: θα επιτραπεί στη νεανική ενέργεια των μαζών να μεταμορφώσει τα συντρίμμια σε ζωντανό οργανισμό; Και είναι αρκετά ισχυρή για να ανακόψει την ιστορική παλίρροια που στρέφεται προς τον αυταρχισμό; Η Τουρκία, τις επόμενες μέρες, θα απαντήσει σε αυτό το ερώτημα.

Η Ετζέ Τεμελκουράν είναι τουρκάλα δημοσιογράφος – πολιτική σχολιάστρια