Η αυτοεκπληρούμενη κρίση του Τραμπ

«Μόνο εγώ μπορώ να φτιάξω» την οικονομία, διακήρυξε ο Ντόναλντ Τραμπ το 2016, όταν αποδέχτηκε την υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικανών για πρόεδρος. Πέρυσι, ο Τραμπ έκανε προεκλογική εκστρατεία λέγοντας ότι η αμερικανική οικονομία ήταν «σε κρίση» και μπροστά σε «καταστροφή». Ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία του με υπόσχεση να εισαγάγει τη «χρυσή εποχή της Αμερικής».

Η ζοφερή διάγνωση της αμερικανικής οικονομίας από τον Ντόναλντ Τραμπ δεν βασίζεται στην πραγματικότητα – τουλάχιστον όχι ακόμη. Ο «δείκτης εξαθλίωσης» της Αμερικής – το άθροισμα των ποσοστών ανεργίας και πληθωρισμού – δεν υποδηλώνει οικονομία σε δεινή θέση. Στην πραγματικότητα, η πιο πρόσφατη μέτρηση είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τον μέσο όρο που καταγράφηκε κατά την πρώτη διακυβέρνηση του Τραμπ (2017-20), την οποία αποκαλεί ως «την καλύτερη οικονομία στην ιστορία του κόσμου».

Η προεκλογική ρητορική είναι ένα πράγμα. Η δράση είναι εντελώς διαφορετική – ειδικά αν η βασική της υπόθεση είναι ψευδής. Οι πληθωριστικές επιπτώσεις των δασμών είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εδώ, βρίσκω το νέο «αμοιβαίο» δασμολογικό σχέδιο του Τραμπ πιο ανησυχητικό από τις στοχευμένες διμερείς αυξήσεις δασμών (οι οποίες εξακολουθούν να είναι μια σοβαρή γκάφα, όπως έχω υποστηρίξει ad nauseam). Αυτό το νέο σχέδιο αντικατοπτρίζει την πεποίθηση του Τραμπ ότι ο υπόλοιπος κόσμος πρέπει να συμμορφωθεί με το αμερικανικό «μοντέλο» και την προθυμία του να χρησιμοποιήσει τους δασμούς ως λαβή για να συμβεί αυτό. Ούτε η Ομάδα Τραμπ αναγνωρίζει τις πληθωριστικές επιπτώσεις αυτών των ενεργειών.

Ανησυχώ επίσης για μια απότομη διόρθωση του δολαρίου. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών της Αμερικής και το έλλειμμα εγχώριων αποταμιεύσεων είναι πολύ χειρότερα σήμερα από ό,τι στα μέσα του 2020.

Μια άλλη ανησυχία είναι ότι οι πολιτικές του Τραμπ θα πλήξουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Το χρηματιστήριο των ΗΠΑ βρίσκεται σε κλονισμό, σε μεγάλο βαθμό λόγω της κερδοσκοπίας με την τεχνητή νοημοσύνη.

Μια πολωμένη αμερικανική κοινωνία συζητά ατελείωτα αν ο Τραμπ είναι ανόητος ή πονηρός σαν αλεπού. Η ελπίδα είναι ότι ο ικανός σε ντιλ θα επικρατήσει τελικά, κερδίζοντας σημαντικές παραχωρήσεις και εκφοβίζοντας ξένους αντιπάλους. Αυτό μπορεί να μην είναι το πιο σοφό στοίχημα. Στο τέλος, η Αμερική μπορεί κάλλιστα να αντιμετωπίσει την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που ο Ντόναλντ Τραμπ ψευδώς ισχυρίζεται ότι αντιμετωπίζει.

Ο Στίβεν Ρόουτς είναι πρώην πρόεδρος της Morgan Stanley Asia. Είναι μέλος του διδακτικού προσωπικού του Yale University