Το βλέπουμε σε θανάτους δημοσίων προσώπων και κυρίως πια διαδεδομένα στα κοινωνικά δίκτυα. Οι πενθούντες με ποστ και κοινοποιήσεις βασικά μιλούν ή γράφουν για τον εαυτό τους με αφορμή τον θάνατο κάποιου και πολύ λιγότερο για τον τεθνεώτα τον ίδιο. Θυμίζουν τη σχέση μαζί του με μια φωτογραφία, λίγοι εξ αυτών ή λίγες φορές η σχέση ήταν όντως υπαρκτή. Βασικά θυμίζουν τι κατάφεραν εκείνοι. Και ο μακαρίτης; Πού διεκδικεί έστω μερικές γραμμές κατά την ύστατη στιγμή του, την εκδημία του; Να κάτσει στα αβγά του και να απολαύσει την αιώνια ειρήνη. Οι ζώντες θα ξιφουλκήσουν πάνω από το μνήμα του για το ποιος τον ήξερε καλύτερα.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
- Τραμπ: Χρειαζόμαστε ακόμα δύο εβδομάδες για να πλήξουμε όλους τους ιρανικούς στόχους
- Φρίκη στην Κρήτη: «Κλειδί» η κατάθεση της 7χρονης κόρης του ζεύγους για τον τραυματισμό της μητέρας του από τον πατέρα του
- Η ανάρτηση Καρυστιανού για τη Γιορτή της Μητέρας: «Για εμένα η μητρότητα ξαφνικά άλλαξε μορφή»
