Ανάποδη

«Βέβαια, ταυτόχρονα χρησιμοποιούσε την 18η πιθανή δυσμενή επίπτωση μιας επιλογής του σαν δικαιολογία για την αναποφασιστικότητα που έδειχνε όποτε έπρεπε να λάβει μια κρίσιμη απόφαση», συμπληρώνει. Το δόγμα της ακινησίας που εφάρμοσε παντού – όχι μόνο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις – ήταν αποτέλεσμα μιας παραλυτικής υπερανάλυσης, επομένως. Αυτή είναι μια μάλλον θετική προσέγγιση της παροιμιώδους απροθυμίας του να κυβερνήσει.

Διατυπώνονται και αυστηρότερες κριτικές του πρωθυπουργικού του στυλ. Σύμφωνα με διηγήσεις ανθρώπων που συμμετείχαν στα υπουργικά του συμβούλια, «όταν διαφωνούσαν δύο υπουργοί του εξαιτίας κάποιας αλληλοεπικάλυψης των αρμοδιοτήτων τους, η μόνιμη επωδός του ήταν “βρείτε τα”. Δεν έπαιρνε ποτέ θέση υπέρ του ενός ή του άλλου».

Το ερώτημα που προκύπτει από τέτοιες περιγραφές είναι «μα τι έπαθε τώρα και θέλει να υποδείξει στον νυν κάτοχο της πρωθυπουργικής καρέκλας πώς να κάνει τη δουλειά;» – ακόμη και στο κυβερνών κόμμα απορούν τι ήταν αυτό που τον απελευθέρωσε από τον όρκο αφωνίας που είχε πάρει για μια δεκαετία και λύνει πια σε τακτά χρονικά διαστήματα τη σιωπή του.

Η απάντηση παλιού νεοδημοκράτη είναι κατηγορηματική και κάπως αναπάντεχη. «Μιλάει γιατί βασίζεται στη λήθη που είθισται να επικρατεί στην Ελλάδα. Εχει περάσει τόσος καιρός από τη διακυβέρνησή του. Κανείς δεν θυμάται το μερίδιο ευθύνης που έχει για τη χρεοκοπία». Μάλιστα, παραδέχεται με παράπονο πως ο μακροβιότερος επικεφαλής της ΝΔ υιοθέτησε πολιτικές πρακτικές που οι ορίτζιναλ κεντροδεξιοί έχουν ταυτίσει με την κακή εκδοχή του προαιώνιου αντιπάλου τους. «Μας έκανε μπλε ΠΑΣΟΚ», λέει. Η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται μια γενναία κομματική ενδοσκόπηση για να καταλήξει η ΝΔ στο συμπέρασμα πως ο πρόεδρος που έχει ταξινομήσει σαν θεματοφύλακα των καραμανλικών ιδανικών της ξεπατίκωσε αβίαστα το ύφος και τις μεθόδους του βαθέος ΠΑΣΟΚ προκειμένου να κερδίσει τον περιλάλητο μεσαίο χώρο.

Ωστόσο, μια οικονομική κρίση, τρία μνημόνια και 15 χρόνια μετά την τελευταία του μέρα στην Ηρώδου Αττικού το κόμμα θα έπρεπε να έχει αποκτήσει την εμπειρία που θα του επιτρέψει να ομολογήσει – έστω και πίσω από κλειστές πόρτες – αυτό που επισημαίνει μια από τις παραπάνω πηγές: «ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θα γινόταν ό,τι έγινε αν είχε άλλο επίθετο. Ο Κώστας Καραμανλής δεν θα έκανε την πολιτική καριέρα που έκανε με διαφορετικό οικογενειακό όνομα». Εκείνος που φρονεί ότι αποπέμφθηκε επειδή τον πρότεινε για ΠτΔ, πάντως, όταν κλήθηκε να διαλέξει ο ίδιος υποψήφιο για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, το 2014, προτίμησε τον Σταύρο Δήμα.