O tempora, o mores

Αν ο περίφημος σκηνοθέτης Στίβεν Σπίλμπεργκ δεν βαριόταν να ασχοληθεί γιατί είχε άλλες πιο ενδιαφέρουσες δουλειές, θα μπορούσε ακόμα και να κάνει ταινία κινουμένων σχεδίων με πρωταγωνιστές τους δύο υποψήφιους προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών, την Κάμαλα Χάρις και τον Ντόναλντ Τραμπ!

Θα την παρουσίαζε ως… κυνογατομαχία μέχρι τελικής πτώσης! Ο Ντόναλντ θα επιχειρούσε να δαγκώσει γαβγίζοντας και η Κάμαλα, με νύχια γαμψά, θα προσπαθούσε να του βγάλει τα μάτια!

Κι όσο οι δύο υποψήφιοι αντάλλασσαν λυσσαλέα πυρά, ο Σπίλμπεργκ θα εμφάνιζε – όπως έκανε ο Ρόμπερτ Ζεμέκις με τον Φόρεστ Γκαμπ δίπλα σε τρεις προέδρους – τον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι σε μια εξέδρα να κρατάει σημειώσεις σε ένα μικροσκοπικό μπλοκάκι που έβγαλε από το πανάκριβο κοστούμι του.

Ο Τζον, με το μαλλί ελαφρά ανακατωμένο από το αεράκι, δεν πίστευε στ’ αφτιά του με τα όσα άκουσε να λέει ο Τραμπ για την συνυποψήφιά του.

«Κάμαλα, απολύεσαι! Κατέστρεψες τη χώρα! Κάποιος πρέπει να σου πει ότι αρκετά σε υπομείναμε, ότι είσαι σκατένια αντιπρόεδρος, η χειρότερη όλων των εποχών. Είσαι μια τρελή αριστερή με χαμηλή νοημοσύνη. Σκατένια, ε, σκατένια!»

Πριν προλάβει να τινάξει το κοστούμι του, είδε το αγριεμένο βλέμμα της Κάμαλα που έβγαζε φωτιές.

«Πρόεδρος ο Τραμπ; Αλήθεια; Αυτός είναι ένας ασταθής, έχει εμμονή για εκδίκηση, τον κατατρώει μνησικακία και θέλει εξουσία χωρίς όρια. Αυτός θα διαλύσει τα πάντα!».

Φεύγοντας, έριξε ένα ακόμα φαρμακερό βέλος από τη φαρέτρα της.

«Μας είπε ότι δεν είναι ναζιστής. Ε, είναι ακόμα πιο ανισόρροπος!».

Ο Κένεντι έκανε μια γκριμάτσα αποδοκιμασίας και αποτροπιασμού, αρνούμενος να συνεχίσει να βλέπει και να ακούει. Δεν ήταν αυτή η Αμερική που είχε ονειρευτεί στις 20 Ιανουαρίου 1961. Σηκώθηκε να φύγει και τότε είδε τον αντιπρόεδρό του, τον Λίντον Τζόνσον, να σκύβει στο αφτί του και να του ψιθυρίζει:

«Θυμάσαι, Τζον, τι είχες πει στην εναρκτήρια ομιλία σου στο American University στις 10 Ιουνίου 1963; Μίλησες για ειρήνη εντός και εκτός και είπες επί λέξει: “Τι είδους ειρήνη επιζητούμε; Οχι μια Pax Americana που επιβάλλεται στον κόσμο από αμερικανικά όπλα πολέμου. Μιλάω για γνήσια ειρήνη, το είδος της ειρήνης που καθιστά τη ζωή στη Γη άξια να τη ζεις, το είδος που παρέχει τη δυνατότητα στους ανθρώπους και στα έθνη να αναπτυχθούν και να ελπίζουν και να οικοδομήσουν μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά τους”. Αυτοί που θέλουν να πάρουν την καρέκλα που κάποτε κάθισες εσύ σκαμπάζουν τίποτα από όλα αυτά; Πού διάολο πάμε;».

Ο αγέρωχος 35ος πρόεδρος τον κοίταξε χωρίς να του απαντήσει. Ενιωθε σοκαρισμένος με τα ήθη της νέας εποχής κι ήξερε ότι δεν μπορεί να αλλάξει το παραμικρό. Ανοιξε την πόρτα της περίφημης Linconl Continental και ψιθύρισε στον Τζόνσον.

«O tempora, o mores…»

«Καλά, καλά, Τζον. Κάποιος πρέπει να τους υπενθυμίσει τη φράση σου. Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου. Σωστά;».

«Πάμε Λίντον, πάμε. Και καλή τύχη στην Αμερική και στον κόσμο…».

Τους προσπέρασε με μια γκαζιά το σκουπιδιάρικο που οδηγούσε ο Τραμπ φορώντας φωσφόριζε γιλέκο.

Ε ναι, o tempora και ξερός και ο Σπίλμπεργκ…