ανάποδη
Ο,τι κι αν κάνει, από το ντιμπέιτ και μετά γράφει καλά στη σοσιαλμιντιακή δημόσια σφαίρα. Βιτριολικοί της Κεντροαριστεράς, από την άλλη, τον περιγράφουν περίπου ως «it υποψήφιο» – κατά το «it girl». Τον χαρακτηρίζουν έτσι καταλογίζοντάς του απουσία ιδεολογικών αναφορών. «Αν διαβάσεις το πρόγραμμά του, θα δεις ότι δεν έχει εννοιοδοτήσει τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα. Πετάει συνθήματα του Ανδρέα κι επικαλείται χρόνια το brand ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν έχει αποπειραθεί να δώσει δικές του, συγκεκριμένες, σοσιαλδημοκρατικές απαντήσεις στις κοινωνικές προκλήσεις της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης», λέει κεντροαριστερός που ψάχνει γιατί τα ευρωπαϊκά κόμματα του χώρου έπεσαν θύματα της επιτυχίας τους να δημιουργήσουν πολυπληθείς μεσαίες τάξεις.
«Επίσης μιλάει συνέχεια για το πρόγραμμά του, το οποίο δουλεύει επτά χρόνια. Ποιος έχει ατομικό πρόγραμμα; Οσοι συμμετέχουμε σε ένα κόμμα δεν συμφωνούμε στο κομματικό πρόγραμμα προσπαθώντας να το εμπλουτίσουμε με δικά μας στοιχεία;», διερωτάται κάπως επικριτικά η παραπάνω πηγή. Ο ίδιος, πάντως, έδωσε τα βασικά σημεία αυτού του μανιφέστου στον Ανδρουλάκη και τον Δούκα – όταν τους συνάντησε την περασμένη Τρίτη – κωδικοποιημένα. «Λεκτικά» βρήκε «ανταπόκριση κι απ΄ τους δύο», εξήγησε αργότερα σε ένα τηλεπλατό. Στο έγγραφο παρουσιαζόταν ως κανόνας λειτουργίας του ΠΑΣΟΚ η «εκλογή των οργάνων από τη βάση και η ανάδειξη των υποψηφίων μας από τη βάση», για παράδειγμα. Η ιδέα είναι παλιά και γαπικιά, σύμφωνα με έμπειρο πολιτικό αναλυτή. Οντως, αλλά εφαρμόστηκε και σχετικά πρόσφατα στον ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη, όπου κλήθηκαν τα μέλη να χρίσουν υποψήφιους ευρωβουλευτές (γιατί ακόμη και οι μεταπολιτικοί υποκύπτουν στην κοινοτοπία).
Το ερώτημα το οποίο απασχολεί τον πράσινο μικρόκοσμο σήμερα είναι τι σκέφτεται για την επόμενη ημέρα του ΠΑΣΟΚ. Οι κακές γλώσσες, πάλι, ρωτάνε μήπως σχεδιάζει τη μεθεπόμενη. Η άνοδος των ποσοστών του στο φίνις της προεκλογικής κούρσας, άλλωστε, αποκάλυψε πως οι μεσαίοι ανάμεσα στους ψηφοφόρους του κόμματος – πιστούς ή δυνητικούς – είναι με το ένα πόδι στη Χαριλάου Τρικούπη, αφού ορισμένοι είχαν έστω και για λίγο την προσδοκία να επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ σαν εναλλακτική διακυβέρνησης και την εξέφρασαν δίνοντας στο αουτσάιντερ την ευκαιρία να γίνει εσωκομματικός πόλος.
Το πρόβλημα με τα σχέδια μιας μακροπρόθεσμης μάχης είναι ότι έχουν διάρκεια ζωής όσο τα πρώτα λεπτά της μάχης. Γι΄ αυτό δεν προσφέρονται στην περίπτωση όσων είναι «αργής καύσης» – σαν τον Γερουλάνο, κατά τα λεγόμενα του Γερουλάνου.













