Πισωγύρισμα

Η μονομερής κατάργηση της συμφωνίας Σένγκεν στα χερσαία σύνορα της Γερμανίας αναιρεί επιτεύγματα δεκαετιών για το σύνολο του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Το γεγονός πως η μία εκ των δύο ισχυρότερων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης μεταβάλλει τη μεταναστευτική πολιτική της και διαμορφώνει όρους αναίρεσης της ελεύθερης διακίνησης πολιτών – όπως τουλάχιστον φαίνεται πως έχει αποφασίσει – είναι μία απόφαση που επιβεβαιώνει δύο νέα και όχι ευμενή δεδομένα: το πρώτο είναι πως η επικράτηση της Ακροδεξιάς ΑfD σε Θουριγγία και Σαξονία διαβάστηκε από τη γερμανική κυβέρνηση ως θρυαλλίδα πίεσης και στο Μεταναστευτικό. Υπό αυτή την έννοια φαίνεται πως τα άκρα όχι μόνο καλπάζουν αλλά και έχουν αρχίσει να επιβάλλουν και να διαμορφώνουν τις δικές τους πολιτικές. Από την άλλη, το δεύτερο δεδομένο, επίσης δυσμενές, είναι πως ακριβώς η μονομερής κατάργηση της Σένγκεν θα επιφέρει πολλαπλό οικονομικό κόστος στο σύνολο της ΕΕ και θα επιβαρύνει μονομερώς τις χώρες υποδοχής των ροών. Ανάμεσά τους προφανώς και τη χώρα μας. Το δε σύμφωνο μετανάστευσης με αυτόν ακριβώς τον τρόπο φαίνεται πως ακυρώνεται στην πράξη ενώ μπορεί να προκληθεί ένα ντόμινο περαιτέρω κλεισίματος και περιορισμών και σε άλλες χώρες.

Εχει τεράστια σημασία οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης να αρθούν έστω και τώρα στο ύψος των περιστάσεων και να μην παρασυρθούν σε μία αναδίπλωση στενού και εθνικού τύπου. Σε μία στιγμή δε, που έχει μεγάλη σημασία το Μεταναστευτικό για το σύνολο της Γηραιάς Ηπείρου και δημογραφικά και στο κομμάτι της ανάπτυξης. Τώρα θα πρέπει περισσότερο από ποτέ να βαθύνει η αρχιτεκτονική της Ευρώπης, να ενισχυθεί η Σένγκεν και να διευρυνθεί το σύμφωνο μετανάστευσης.