Πολεμώντας το κράτος…

O αμερικανός δικηγόρος, και πρώην υπουργός Εργασίας, επί κυβέρνησης Ντόναλντ Τραμπ, Γιουτζίν Σκάλια, έχει ξεχωρίσει για τις αγορεύσεις και τις γενικότερες νομικές του τοποθετήσεις και παρεμβάσεις εναντίον των διοικητικών ρυθμίσεων του κράτους στην επιχειρηματική δραστηριότητα, γενικότερα, και στην αγορά εργασίας, ειδικότερα. Γιος του πρώην δικαστή του Ομοσπονδιακού Ανωτάτου Δικαστηρίου Αντόνιο Σκάλια, που είχε τοποθετηθεί εκεί επί προεδρίας Ρόναλντ Ρίγκαν, ο νεότερος Σκάλια διακρίθηκε νωρίς για τις σταθερές συντηρητικές (φιλελεύθερες) αρχές του και για την άψογη θεωρητική του κατάρτιση.

Εκτοτε ο Γιουτζίν Σκάλια έχει εξελιχθεί σε νομικό διώκτη κάθε υπερβολικής νομοθετικής πρωτοβουλίας που στοχεύει στον περιορισμό των επιχειρηματικών ελευθεριών και στη ρυθμιστική ασυδοσία του δημόσιου τομέα. Συχνά τα αριστερόστροφα αμερικανικά ΜΜΕ επιχειρούν να βαφτίσουν τις παρεμβάσεις του έγκριτου νομικού αντεργατικές πρωτοβουλίες, που στοχεύουν να περιορίσουν την προστασία που το κράτος επιχειρεί να προσφέρει στα αδύναμα εργατικά στρώματα. Ο Σκάλια όμως επίμονα υποστηρίζει πως οι θέσεις του δεν είναι «αντεργατικές». Η άποψή του είναι πως για να λειτουργήσει μια οικονομία οφείλει να είναι ελεύθερη και να μην ποδηγετείται από την ατέρμονη δημόσια γραφειοκρατία. Που πρωτίστως ενδιαφέρεται για τη διαιώνιση των δικών της εξουσιών, μέσω πολύπλοκων ρυθμίσεων και συγκεχυμένων αρμοδιοτήτων. Το μεγάλο Δημόσιο δεν εξασφαλίζει πουθενά ευημερία. Ενδεχομένως προσφέρει προσωρινή ανακούφιση από προβλήματα μέσω παρεμβάσεων και παροχών, μακροπρόθεσμα όμως οδηγεί σε αδιέξοδα, σε δυσπραγία και σε οικονομική αποτελμάτωση.

Με βάση τη λογική αυτή ο Σκάλια έχει κατορθώσει να ανατρέψει στα δικαστήρια πολλές κυβερνητικές ρυθμίσεις που είχαν σχέση, μεταξύ άλλων, με την αεροπορική κατασκευαστική εταιρεία Μπόινγκ και τη μεγάλη αλυσίδα υπερκαταστημάτων Walmart. Εχει επίσης, εκπροσωπώντας μεγάλα ονόματα της Wall Street, αμφισβητήσει την περίφημη ρύθμιση Dodd-Frank σχετικά με το τραπεζικό σύστημα και την εσωτερική λειτουργία των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ο αέναος πόλεμος που έχει κηρύξει ο Σκάλια κατά των διοικητικών παρεμβάσεων στην οικονομία τον έχει κάνει υπ’ αριθμόν 1 εχθρικό πρόσωπο της λεγόμενης «προοδευτικής» ατζέντας της αμερικανικής Αριστεράς. Και εχθρό βέβαια του δημοκρατικού κόμματος, και της υποψήφιας προέδρου Κάμαλα Χάρις.

Είναι, εντούτοις, μάλλον σίγουρο πως στην περίπτωση εκλογής του Τραμπ θα αναλάβει κάποιο νευραλγικό υπουργείο οικονομικού ή εργασιακού χαρακτήρα. Η τόλμη του και η αποφασιστικότητα να αντιπαλέψει και σε ιδεολογικό επίπεδο με τις απόψεις της Αριστεράς συνηγορούν σε μια τέτοια εξέλιξη. Οι «New York Times» εξάλλου, παρουσιάζοντας το προφίλ του Γιουτζίν Σκάλια, σημειώνουν: «Εγκριτος δικηγόρος με πλούσια και πετυχημένη δραστηριότητα στον τομέα της πολιτικής κατά των ρυθμίσεων της οικονομίας και υπέρ της υποστήριξης επιχειρηματικών δραστηριοτήτων». Η καριέρα του Σκάλια δείχνει, σε όσους νοιάζονται για την απελευθερωμένη αγορά, πως υπάρχουν πολλοί τρόποι, και εκτός της πολιτικής, για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της αδυσώπητης Λερναίας Υδρας του δημόσιου τομέα.