Αδιέξοδα

Στην πολιτική δεν είναι λίγες οι φορές που δημιουργείται μια εικονική πραγματικότητα μέσα στην οποία κινούνται οι εκπρόσωποί της. Κάπως έτσι, στην Κουμουνδούρου προσπαθούν από χθες να διαγνώσουν το εύρος των ηγετικών φιλοδοξιών του Παύλου Πολάκη, ο οποίος – σοβαρολογώντας στη διαδικτυακή παρέμβασή του στην Πολιτική Γραμματεία – εμφανίστηκε έτοιμος να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας νέας κυβερνητικής εικόνας για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς «η σημερινή ηγεσία κάτι τέτοιο δεν μπορεί να το εξασφαλίσει».

Θα μπορούσε κανείς να σταθεί στην παραδοξότητα της παρέμβασης από έναν βουλευτή που μόλις έναν μήνα νωρίτερα διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του για συμπεριφορά που απάδει στο βουλευτικό αξίωμα. Δεν ήταν, άλλωστε, το πρώτο κρούσμα με τον ίδιο πρωταγωνιστή, απλώς εκείνη την ώρα εκτιμήθηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή δεν αντέχει άλλο να φορτωθεί τον πολακισμό – που με προεξάρχοντα τον συγκεκριμένο βουλευτή αναδείχθηκε ως γενικότερη στάση στην περίοδο της αντιμνημονιακής εξαλλοσύνης. Οσα διαδραματίστηκαν στη χθεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσαν να αποτελούν ένα εσωκομματικό ζήτημα που η διαχείρισή του αφορά τον περιορισμένο αριθμό των στελεχών και μελών του.

Το πρόβλημα είναι ότι οι προκλήσεις διαρκείας του Παύλου Πολάκη εξακολουθούν να συνδέονται με τη γενικότερη εικόνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και της ευρύτερης Κεντροαριστεράς. Σε μια φάση δε που η αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης όχι μόνον αμφισβητείται, αλλά τα κυβερνητικά πεπραγμένα έχουν αρχίσει να δημιουργούν αδιέξοδα. Είναι πρόδηλο ότι, για τις προσωπικές επιδιώξεις του, ο Πολάκης θα εκμεταλλευθεί στο έπακρο το κομματικό βήμα που εξακολουθεί να του προσφέρεται μετά τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ακόμη μια φορά, ωστόσο, αποδεικνύεται ότι οι μεσοβέζικες αποφάσεις προσθέτουν προβλήματα.