Κατά την περίοδο της διαβούλευσης για την ψήφο των αποδήμων Ελλήνων, πολλοί νομικοί είχαν δει προβλήματα στο νομοθέτημα που τελικώς ψηφίστηκε. Ενα από αυτά το διαπιστώνουμε τώρα, στην πράξη. Διότι υποτίθεται πως η βούληση του νομοθέτη ήταν να υπάρχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Ελλήνων του εξωτερικού.
Και η βούληση αυτή στα νομικά έχει τεράστια σημασία, μια και λαμβάνεται υπόψη σε ερμηνείες και τυχόν δικαστικές κρίσεις.
Την επόμενη φορά, άρα, που θα συζητάμε για κάποια πολυδιαφημισμένη μεταρρύθμιση, ας μη βιαστούν κάποιοι να απαξιώσουν ως «αντιπολιτευτικό οίστρο» τυχόν επισημάνσεις και κριτικές. Γιατί η νομοθέτηση δεν αρκεί να φαίνεται καλή, πρέπει και να είναι.














