Αφήγημα

Το 2019, όταν ο Σχοινάς έπαιρνε μια θέση αντιπροέδρου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η κυβέρνηση μετέφραζε την επιλογή της να στείλει εκεί κάποιον χωρίς ένσημα απ΄ την εσωτερική πολιτική σκηνή αλλά με τεχνοκρατική εμπειρία στις Βρυξέλλες σαν «ψήφο εμπιστοσύνης» προς την Ελλάδα. Τότε, εκείνος αποδείκνυε «ότι η χώρα αναβαθμίζεται, πια, σε παράγοντα ισχύος και ανάπτυξης στην ευρωπαϊκή σκηνή. Και ότι η πατρίδα μας αλλάζει ταχύτητα στο πλαίσιο της Ενωσης. Διαθέτοντας κύρος και στελέχη για σημαντικά χαρτοφυλάκια».

Φέτος, η πρωθυπουργική απόφαση να την εκπροσωπήσει στο Κολέγιο των Επιτρόπων ένας περιφερειάρχης προερχόμενος από ένα άλλοτε γαλάζιο κάστρο, το οποίο πλέον παρουσιάζει ρωγμές στην εκλογική του οχύρωση, λανσαρίστηκε ως «μια επιλογή με πολιτικά χαρακτηριστικά, η οποία αναδεικνύει τη σημασία της Μακεδονίας και της Βόρειας Ελλάδας για την Ευρώπη».

Επειτα από πέντε χρόνια κυβερνητικής θητείας, λοιπόν, το αφήγημα με το οποίο δικαιολογείται το μητσοτακικό κάστινγκ δεν δομείται για να συνομιλήσει η κυβέρνηση με την Ιστορία. Δομείται σαν ένα στόρι που θα της επιτρέψει να ξαναπροσεγγίσει όσους συντηρητικούς ψηφοφόρους από τα Τέμπη και πάνω εγκατέλειψαν τη ΝΔ για τον Βελόπουλο και τη Νίκη.

Σύμβολα

Για να το πούμε χωρίς τα φίλτρα της πολιτικής ορθότητας που χρησιμοποιούν οι Νεοδημοκράτες: ο Τζιτζικώστας λανσάρεται ως το ανάχωμα που η κυβέρνηση στήνει προκειμένου να αποτρέψει τη δημιουργία ενός πόλου στα δεξιά της με ορμητήριο τη Μακεδονία. Εντάξει, οι εκλογολόγοι έχουν ήδη αποφανθεί πως αρκετοί από τους καρπούς που έδρεψαν στις ευρωεκλογές τα ούλτρα δεξιά κομματίδια ήταν αποτέλεσμα των επιδόσεών τους εκεί – αφού, σε κάποιους νομούς ξεπέρασαν κατά πολύ τον πήχη των προηγούμενων εκλογικών τους εμφανίσεων.

Ωστόσο, ο Ιούνιος του 2024 δεν ήταν εξαίρεση στη διαχρονική τάση ορισμένων βορειοελλαδίτικων εκλογικών ακροατηρίων να γοητεύονται από τη ρητορική των υπερπατριωτικών και εθνολαϊκιστικών δυνάμεων. Οπότε, ο υποβιβασμός ενός πόστου στην Κομισιόν στο αντίστοιχο μιας καρέκλας στο υπουργείο ΜΑΚ-ΘΡΑΚ δεν είναι βέβαιο πως θα δελεάσει εκείνους που ψηφίζουν με μακεδονομαχικά κριτήρια – γιατί αυτή η μέθοδος έχει δείξει τα όριά της. Κι όχι μόνο.

Οποιοι πιστεύουν ότι το «κράτος των Αθηνών» υποτιμά τη βόρεια Ελλάδα δεν θα αλλάξουν γνώμη επειδή ένα στέλεχος από τα βάθη της γαλάζιας επετηρίδας αναβαθμίστηκε. Τέτοιες πεποιθήσεις γκρεμίζονται με έργα (υποδομής κατά προτίμηση), όχι με διαχείριση των συμβόλων της παλαιοκομματικής εποχής.