Προσωπείο

Στο μυαλό του Ντόναλντ Τραμπ θα είναι ευκολότερο να νικήσει τη Χάρις επειδή δεν του αρέσει ο τρόπος που γελάει. Αρκετοί πολιτικοί αναλυτές δεν συμμερίζονται την αισιοδοξία του. Οχι μόνο γιατί το 60% των Αμερικανών τον θεωρεί και εκείνον πολύ γέρο για να διοικήσει τη χώρα, αλλά κι επειδή φρόντισε ο ίδιος να βγάλει γρήγορα το προσωπείο του ενωτικού θεοσεβούμενου που φόρεσε μετά την απόπειρα δολοφονίας. Η σφαίρα που πέρασε ξυστά απ’ το αφτί του δεν τον έκανε κάποιον άλλο. Παραμένει σεξιστής και λαϊκιστής.

Στήριξη

Η Νάνσι Πελόζι ήταν από εκείνους που προέτρεπαν τον Μπάιντεν να αποχωρήσει από την προεκλογική κούρσα. Ωστόσο, άργησε λίγο να ανακοινώσει τη στήριξή της στην υποψηφιότητα της αντιπροέδρου του. Χαρακτηρίζοντας αυτή τη στήριξη «ενθουσιώδη», έδειξε στο Δημοκρατικό Κόμμα πως πρέπει να ξεφύγει από την αμφιθυμία του απέναντι στη Χάρις. Αλλωστε, η τελευταία γράφει καλά σε νέους, γυναίκες και αφροαμερικανούς ψηφοφόρους. Σε εκλογικές κατηγορίες, δηλαδή, στις οποίες παραδοσιακά βασίζονται οι Δημοκρατικοί – και σίγουρα δεν μπορεί να προσεγγίσει ο Τραμπ.

Πρόσημο

Ρώτησαν τον Ντμίτρι Πεσκόφ αν εξεπλάγη το Κρεμλίνο από την απόφαση του Μπάιντεν, κι εκείνος απάντησε ότι δεν μπορεί ακόμη να αξιολογήσει πώς θα επηρεάσει τις αμερικανορωσικές σχέσεις μια υποψηφιότητα της Χάρις γιατί η ρητορική της ήταν εχθρική αλλά οι πράξεις της δεν είχαν ούτε θετικό, ούτε αρνητικό πρόσημο για τη Μόσχα. Βέβαια, το αφεντικό του, ο Πούτιν, έχει πει αρκετές φορές ότι προτιμάει τον Μπάιντεν – που τον είχε βρίσει δημόσια – απ’ τον Τραμπ.

Μέλλον

Πολλοί ηγέτες της ΕΕ είχαν έναν καλό – για να μην πω διθυραμβικό – λόγο για τον Τζο Μπάιντεν. Ο Ολαφ Σολτς, π.χ., έγραψε στα σόσιαλ μίντια ότι «πέτυχε πάρα πολλά: για τη χώρα του, για την Ευρώπη, για τον κόσμο». «Χάρη σ’ αυτόν», εξήγησε, «η διατλαντική συνεργασία είναι στενή, το ΝΑΤΟ είναι ισχυρό και οι ΗΠΑ είναι ένας καλός και αξιόπιστος σύμμαχος για εμάς». Διαβάζοντάς το απ’ την ανάποδη, καταλαβαίνει κανείς πώς φαντάζονται οι Ευρωπαίοι το μέλλον του κόσμου τους εφόσον εκλεγεί ο Τραμπ.