Ρήγματα

Το 2016, ο αγγλοαμερικανικός κόσμος έμοιαζε να βαδίζει εφ’ ενός ζυγού, με τις ΗΠΑ να εκλέγουν τον Ντόναλντ Τραμπ μετά το αυτογκόλ της Βρετανίας για το Brexit. Πριν από μερικές εβδομάδες, φάνηκε ότι η Γαλλία θα έπαιρνε τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου στο πλευρό των ΗΠΑ προς την εσωτερική κατάρρευση. Tα πυροτεχνήματα και οι ζητωκραυγές που γέμισαν την Place de la République του Παρισιού το βράδυ της Κυριακής, μετά την επιτυχία ενός βιαστικού γάμου συμφέροντος μεταξύ αριστερών κομμάτων και κεντρώων συνασπισμών για να κρατήσουν την Ακροδεξιά εκτός εξουσίας, μόνο προσωρινά μπορούν να καλύψουν την πραγματικότητα. Τα κοινωνικά και πολιτικά ρήγματα της Γαλλίας δεν εξαφανίζονται όπως και μια τετραετής ανάπαυλα από τον Τραμπ δεν σημαίνει ότι εξέλιπε ο τραμπισμός.

Γαλλία και ΗΠΑ βλέπουν τους φόβους τους για την κοινωνική ρήξη που οδηγεί σε μεγάλες συγκρούσεις να εισχωρούν στην πολιτική, όπως ακριβώς συμβαίνει στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης προεκλογικής εκστρατείας στη Γαλλία, ιστορικοί, αναλυτές και πολιτικοί επικαλέστηκαν το φάσμα της σύγκρουσης που θα μπορούσε να προκύψει σε περίπτωση νίκης της Ακροδεξιάς. Ο Εμανουέλ Μακρόν είπε ότι εάν κερδίσει η Ακροδεξιά θα διχάσει και θα ωθήσει τη χώρα προς τον εμφύλιο πόλεμο.

Η σειρά La Fièvre, σε σκηνοθεσία Eric Benzekri, ξεκινά με τη σύγκρουση ενός ποδοσφαιριστή με τον προπονητή του, την οποία τόσο η Ακροδεξιά όσο και η άκρα Αριστερά προσπαθούν να αναδείξουν σε φυλετική κρίση και κρίση ταυτότητας ώστε να την εκμεταλλευτούν για δικούς τους σκοπούς.

Ο λαϊκισμός φέρνει απέναντι διαφορετικές κοινωνικές ομάδες συχνά σε σχέση με ανταγωνιστικές θέσεις τους. Ενας ακροδεξιός λαϊκιστής λέει στους υποστηρικτές του ότι έχουν δίκιο να αισθάνονται πως δεν τους σέβονται, επειδή «κάποιος άλλος» επηρέασε τη θεμελιώδη έννοια του «ποιοι είναι». Ενας ακροαριστερός λαϊκιστής λέει στους υποστηρικτές του ότι οι θεσμοί του ίδιου του κράτους είναι ρατσιστικοί. Και η επιθυμία κάθε πλευράς για δικαιοσύνη και σεβασμό επιβεβαιώνει τους βαθύτερους φόβους της άλλης πλευράς σχετικά με το είδος της κοινωνίας στην οποία πρόκειται να ζήσουν.

Μια λύση είναι να αλλάξουμε το παιχνίδι αντί να παίξουμε με τους νέους κανόνες που έχουν θέσει για εμάς οι λαϊκιστές. Στην τηλεοπτική σειρά La Fièvre, το ποδόσφαιρο είναι ένας κοινωνικά ενοποιητικός παράγοντας.

Παρόλο που το NFP (Νέο Λαϊκό Μέτωπο) είναι τώρα η μεγαλύτερη ομάδα στην Εθνοσυνέλευση, στερείται πλειοψηφίας και είναι διαιρεμένο σε δύο πτέρυγες. Εκτός και οι μετριοπαθείς καταφέρουν να συγκροτήσουν συνασπισμό, πρόκειται για μια συνταγή ακυβερνησίας. Στην τελευταία σκηνή του La Fièvre, ο πρόεδρος ρωτά: «Μπορούμε να τα καταφέρουμε;». Στην πραγματική Γαλλία, θα το μάθουμε.

Ο Alexander Hurst είναι αρθρογράφος του «Guardian»