Προσέλευση χωρίς… όρια

Είναι απλώς μια «κακή συνήθεια» που ανεχόμαστε επειδή εξαντλούμε κάθε φορά τα όρια του προσωπικού πολιτισμού; Πάντως η εικόνα των θεατών που μπαίνουν από τις πλευρικές εισόδους της Επιδαύρου έως και 20 ή 25 λεπτά μετά την αναγγελία έναρξης έχει και αυτή τα όριά της. Οσοι έχουν προγραμματίσει εγκαίρως την άφιξή τους πρέπει να υπομένουν τους ψιθύρους όσων προσέρχονται ακόμη και 30 λεπτά μετά την έναρξη της παράστασης. Μήπως θα πρέπει να επανεξεταστεί πόσο αυστηρή πρέπει να είναι η ώρα εισόδου;

Απρόσμενη συνάντηση

Η αποστολή μηνύματος του 112 για επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα την περασμένη Πέμπτη ματαίωσε τα εγκαίνια της έκθεσης «Στη σκιά ΙΙ» στην πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων. Αλλά η έκθεση με έργα γυναικών καλλιτεχνών από τη συλλογή του δήμου της Αθήνας σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου άνοιξε ως απρόσμενη συνάντηση με την τέχνη του 20ου αιώνα, με τα έργα γυναικών καλλιτεχνών οι οποίες γεννήθηκαν μεταξύ 1911 και 1941. Αυτές οι 32 πρόγονοι της σύγχρονης γενιάς, δείχνουν στα χαρακτικά ή τα ζωγραφικά τους τοπία να έχουν αφομοιώσει τον γενέθλιο τόπο, στα πορτρέτα τους δίνουν σημασία στη θηλυκή αποτύπωση του σώματος, αλλά και στα αφαιρετικά έργα τους εμφανίζουν το ενδιαφέρον τους να συμβαδίσουν με τα κινήματα της εποχής τους.

Στην πλατεία Αυδή

Η θέαση των έργων τους ανοίγει μία συζήτηση με το βλέμμα του σύγχρονου θεατή, που ανακαλύπτει τη γραμμή ευαισθησίας στο Γυμνό της Ιριδας Δρακούλη (φωτ.), τα σύμβολα γονιμότητας στις κεραμικές μορφές της Αργυρώς Καρύμπακα, τη νουάρ μελαγχολία στο μπλε τοπίο με δρόμο της Τζούλιας Δημακοπούλου, τις μνήμες θανάτου με κάρβουνο στα σχέδια της Αννας Κινδύνη, τα γλυπτά της Λουκίας Γεωργαντή, η αφαιρετική σύνθεση με μελάνι της Ιωάννας Σπιτέρη – Βεροπούλου. Η βόλτα στην πλατεία Αυδή με προορισμό τη δημοτική Πινακοθήκη αποζημιώνει.