Κίνδυνοι

Ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και έθεσε σε μια εν κινδύνω νέα εποχή όχι μόνο τη χώρα αυτή μα το σύνολο της Ευρώπης. Η Λεπέν προ των πυλών, τα σκληρά διλήμματα για τον γαλλικό λαό, η κατάρρευση του Κέντρου, η κανονικοποίηση ενός ακραίου λόγου, είναι παράμετροι που πρέπει να κινητοποιήσουν το δημοκρατικό τόξο και να σημάνουν συναγερμό και για τη νέα κανονικότητα των λαών αλλά και για την ανθεκτικότητα της ευρωζώνης.

Κακά τα ψέματα, η νέα εποχή δοκιμάζει και το ευρώ, την οικονομία της Γαλλίας και σε συνδυασμό με την εξασθένηση ενός φιλευρωπαϊκού σχεδίου που θα στερεώνει την πολιτική, δημοσιονομική και αμυντική αυτονομία της Ευρώπης, θέτει σε επισφάλεια όλο το μεταπολεμικό ενωσιακό εγχείρημα. Φτάσαμε λοιπόν στα άκρα. Και μαζί με τις συλλογικές ευθύνες, οι αιτίες θα πρέπει να εντοπιστούν και στη γαλλική ηγεσία αλλά και στο κενό που διαμόρφωσαν μια σειρά πολιτικών και στρατηγικών. Οι δύο όψεις του λαϊκισμού βρίσκουν πάντα χώρο σε τέτοια κενά, έχουν εύκολες τις απαντήσεις σε δισεπίλυτα ερωτήματα.

Ο ενάρετος δρόμος δεν είναι αυτονόητος και εύκολος, είναι όμως αναγκαίος για την περαιτέρω θεμελίωση της ευρωπαϊκής ειρήνης και συνοχής. Εστω και στο παρά πέντε ένα δημοκρατικό μέτωπο πρέπει να πει την τελευταία του λέξη. Η Γαλλία είναι η καρδιά ενός μεγάλου κεκτημένου για όλους.