Δεξιόμετρα

Τη στιγμή που αποτελεί κοινή παραδοχή ότι ο χώρος του Kέντρου έχει αλωθεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί εναγωνίως την ανασύνθεσή του ώστε να ανακτήσει τη χαμένη δεξαμενή που εκλέγει κυβερνήσεις, ακούστηκε η πρώτη φωνή από τη γαλάζια παράταξη πως η απώλεια μονάδων της ΝΔ οφείλεται στην «αποστροφή αν όχι οργή» από τον «παραγκωνισμό της γνήσιας λαϊκής Δεξιάς». Μάλιστα ο αρθρογράφος βουλευτής και πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής φτάνει στο σημείο να καταλογίσει ανοιχτά στο κόμμα του έλλειμμα επίδειξης πατριωτισμού! Αλλος βουλευτής και πρώην υπουργός το πήγε ένα βήμα παραπέρα και σε τηλεοπτική συνέντευξή του ενέπλεξε ακόμα και τον θεσμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας δηλώνοντας πως πρέπει ΠτΔ να είναι πολιτικό στέλεχος της Κεντροδεξιάς! Παρά το ότι είναι σεβαστές και κατανοητές οι προσωπικές πικρίες σε ανθρώπινο επίπεδο, ίσως έχει έρθει η ώρα να γίνει σοβαρή συζήτηση για το τι αποτελεί κεντρώα πολιτική, αριστερή ή δεξιά.

Ας πούμε, το να εφαρμόζονται οι νόμοι που ψηφίζονται και να μη μένουν στα χαρτιά, τι ιδεολογικής απόχρωσης πολιτική αποτελεί; Είναι δεξιά πολιτική το να εφαρμόζονται οι νόμοι, «παραδοσιακή λαϊκή δεξιά», κεντροδεξιά ή κεντρώα; Το να τιμωρούνται κάποιοι που μετέρχονται φασιστικής εμπνεύσεως μεθόδους, όπως το να περνάνε ταμπέλες στον λαιμό πρυτάνεων και να ενεργοποιείται η Πανεπιστημιακή Αστυνομία όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αποτελεί δεξιά, κεντρώα ή «παραδοσιακή λαϊκή δεξιά πολιτική» σαν αυτή που νοσταλγεί ο βουλευτής της ΝΔ; Το να υπάρχει αξιολόγηση στο Δημόσιο και να απομακρύνονται ακατάλληλοι κρατικοί λειτουργοί που τοποθετείται στα αυτοσχέδια δεξιόμετρα; Ας μιλήσουμε σοβαρά.

Η ΝΔ δεν είχε απώλειες χάρη στην «αποστροφή από τον παραγκωνισμό της γνήσιας λαϊκής Δεξιάς». Αλλά, διότι απογοήτευσε το τμήμα των ψηφοφόρων που της έδωσε τη σαρωτική νίκη στις διπλές εθνικές εκλογές του 2023 θεωρώντας πως θα είχε τον πολιτικό χώρο να προχωρήσει σε τομές. Προφανώς αρκετοί απείχαν εξαιτίας του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Ηταν κάτι που ανέμενε η γαλάζια παράταξη. Η βασική κριτική που ασκείται όμως είναι ότι δεν επιδείχθηκε ανάλογη πυγμή, αποφασιστικότητα και αταλάντευτη στάση σε εμβληματικές μεταρρυθμίσεις με συμβολική αλλά και ουσιαστική αξία. Οι πολίτες επιλέγουν αυτόν που θεωρούν ότι μπορεί να βελτιώσει τη ζωή και την καθημερινότητά τους. Αλλωστε η ίδια η πολιτική πραγματικότητα έχει υπερβεί προ πολλού τους παραδοσιακούς διαχωρισμούς Δεξιάς – Αριστεράς. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι στον δημόσιο διάλογο η Ριζοσπαστική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ) εκλαμβάνεται, αντιμετωπίζεται και αποκαλείται ξαφνικά ως «Κεντροαριστερά» και γίνονται προσπάθειες για την ανασύνθεσή της.