Περίσκεψη

Η επόμενη ημέρα της 9ης Ιουνίου έχει περίσκεψη, μα βασικά πρέπει να έχει γόνιμες και δημιουργικές αποτιμήσεις για κάθε πολιτικό χώρο. Η περίσκεψη αφορά το σύνολο του πολιτικού συστήματος και τις αιτίες της μαζικής – ιστορικής αποχής. Το «ποιες αιτίες» οδήγησαν στην μαζική αποστροφή είναι ένα ερώτημα από το οποίο κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει και κανείς δεν υπολείπεται ευθυνών.

Οι απαντήσεις εδώ δεν θα πρέπει απλώς να συνοδευθούν από έναν αναστοχασμό του δημοκρατικού τόξου αλλά και από μια αλλαγή πλεύσης ορισμένων εκ των βασικών επιλογών και τρόπων των πολιτικών κομμάτων. Τα μηνύματα εξέπεμψαν καχυποψία και δυσθυμία απέναντι σε πολιτικές αλλά βασική πίστη στις προσδέσεις της χώρας και στη θεμελιακή στρατηγική της.

Ο αναστοχασμός αφορά την κυβέρνηση και τον καθαρό διάδρομο που έχει μέχρι τις επόμενες προσδιορισμένες κάλπες, το 2027. Εδώ δεν θα πρέπει να διακυβευθούν τα θετικά βήματα αλλά να αναθεωρηθούν στρεβλώσεις ή ανεπάρκειες στο συνολικό μεταρρυθμιστικό βήμα.

Η κυβέρνηση έλαβε το μήνυμα δυσαρέσκειας που όμως δεν συνοδεύθηκε από μετακίνηση των πολιτών σε άλλον πόλο. Οι έτερες δυνάμεις και κυρίως όσες έχουν αναφορά στην Κεντροαριστερά ως μέρος του πολιτικού σκηνικού έχουν επίσης ευθύνη για τις χαμηλές πτήσεις τους αλλά και την ποιότητα των αντιπολιτευτικών τους επιλογών.

Ισως διαφεύγει από πολλούς πως η έννοια της αντιπολίτευσης είναι θεσμικός πόλος με μετοχή στην πολιτική διαδικασία. Οι ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίουτ ήταν ράπισμα, μα και υπενθύμιση με πίστωση χρόνου.