Περί αλαζονείας

Πάντα στις προεκλογικές περιόδους, ακριβώς γιατί η ένταση που δημιουργείται έχει προκληθεί με έναν άλλοτε λιγότερο έντεχνο και άλλοτε περισσότερο άτεχνο τρόπο, έχει ως αποτέλεσμα να παρατηρούνται τρομερές αντιφάσεις με τα ίδια τα κόμματα να παγιδεύονται στη συχνά αμετροεπή γοητεία τους.

Καθημερινά σχεδόν σε όλες τους τις ομιλίες ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, ο πρόεδρος του ΜέΡΑ25, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς και ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης μιλούν σε όλους τους τόνους για την αλαζονεία που έχει προκαλέσει στη Νέα Δημοκρατία και στον πρόεδρό της το ποσοστό του 41% που απέσπασαν στις εθνικές εκλογές.

Ακόμα και αν δεν υπολογίσει κανείς σε ένα μπούχτισμα που προκαλεί η στερεότυπη και αενάως επαναλαμβανόμενη εκφορά μιας λέξης ώστε να παύει να έχει την ελαχιστότερη απόδοση, δεν μπορείς να μη σκεφτείς αυθορμήτως κάτι πολύ φυσικό: η σύμπτωση έξι κομμάτων, με τόσο αβυσσαλέες, υποτίθεται, μεταξύ τους διαφορές, σε ένα τόσο κεφαλαιώδους σημασίας θέμα, δεν θα έπρεπε κανονικά να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε η συνεργασία μεταξύ τους όχι μόνο ανέφικτη να μην είναι, αλλά πραγματοποιούμενη μόνο ευεργετικά αποτελέσματα να έχει να αποφέρει;

ΘΑΝΑΣΗΣ Π. ΝΙΑΡΧΟΣ