Θέαμα
Δεν έχουν δίκιο εκείνοι που λένε ότι το εκλογικό σώμα δεν έμαθε τίποτα κοιτώντας τη γιγαντοοθόνη με το αυτοσχέδιο κασσελακικό πόθεν έσχες. Οποιοι παρακολουθούν φανατικά τα βίντεο με πρωταγωνιστή τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης διαπίστωσαν – ξανά – πως εκείνος έχει ένα ταλέντο: να μετατρέπει σε θέαμα άξιο πολλών views οτιδήποτε. Ακόμη και η παρουσίαση μιας δήλωσης περιουσιακής κατάστασης μπορεί να στολιστεί με τη φωτογένεια και το οργίλο ύφος τού αυτοδημιούργητου doer, που ανέβηκε στην εγχώρια πολιτική σκηνή για να επιβάλει τη διαφάνεια στο «παλαιό» κομματικό σύστημα.
Εντάξει, από τις 2 Απριλίου – οπότε και δεσμεύτηκε για πρώτη φορά πως θα ενημερώσει τους τηλεθεατές σχετικά με τα μπόνους του – έχουν περάσει δύο μήνες. Και μέσα σε αυτό το διάστημα όσα διδάσκει στους πολιτικούς του αντιπάλους περί καθαρών χεριών εφαρμόζονται από τον ίδιο με φωτογραφικά ντοκουμέντα και τηλεοπτικά πλάνα από το εσωτερικό των σπιτιών του σε Νέα Υόρκη, Κολωνάκι και Σπέτσες – πλάνα τα οποία, κατά τα λεγόμενά του, δείχνουν ότι δεν κρατάει τίποτα κρυφό από τον μέσο πολίτη – αλλά όχι με χαρτιά από το χιλιοτραγουδισμένο για την αυστηρότητά του IRS.
Ερώτημα
Το ρίσκο της τακτικής του φαίνεται να μην τον απασχολεί στ’ αλήθεια. Γιατί το κοινό στο οποίο στοχεύει δεν νοιάζεται για τη γραφειοκρατία που οφείλει να εξασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών ενός κράτους. Το ιντριγκάρει η εικόνα. Για όσους αντιλαμβάνονται έστω και λίγο την πραγματικότητα μέσα στην οποία ανδρώθηκε πολιτικά ο 36χρονος επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, γίνεται εύκολα κατανοητό πως οι αρκετά νεότεροί του καταναλωτές των κομματικών προϊόντων δεν θα αφιερώσουν χρόνο προκειμένου να ψάξουν τα παραστατικά τα οποία πρέπει να προσκομίζουν οι υπόχρεοι υποβολής πόθεν έσχες.
Ωστόσο, ικανοποιώντας την ανάγκη πολλών απ’ τους τελευταίους για εναλλαγή γρήγορων ερεθισμάτων, αγνοεί επιδεικτικά τις αμφιβολίες που δημιουργεί σε όλους τους υπόλοιπους. Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι τι κρύβει ή δεν κρύβει το μονοσέλιδο γράφημα. Είναι αν ο ψηφοφόρος που ευελπιστεί να εκπροσωπήσει ο Κασσελάκης, αυτός που δυσανασχετεί όταν πάει στο σουπερμάρκετ ή το βενζινάδικο και κοιτάει αγανακτισμένος τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος, θα ταυτιστεί με κάποιον που οδηγούσε στις ΗΠΑ ένα αυτοκίνητο 250.000 δολαρίων – κι έχει κι ένα «μικρότερο» 101.458,68 δολαρίων μάλλον για τις καθημερινές δουλειές. Θα πιστέψει ότι ενσαρκώνει το ελληνικό όνειρο ή θα φθονήσει περισσότερο τις ελίτ;













