Απουσία

Λίγες πια ημέρες πριν από την κάλπη της 9ης Ιουνίου και το μόνο βέβαιο είναι πως υπήρξε μια ηχηρή απουσία. Η γόνιμη συζήτηση για τα ευρωπαϊκά διακυβεύματα. Η αρχιτεκτονική της Ευρώπης, οι μεγάλες κρίσεις όπως η κλιματική και η ενεργειακή, ο γεωπολιτικός της προσανατολισμός, το μείζον θέμα του δημογραφικού και της κοινωνικής συνοχής έλειπαν από την αντιπαράθεση των πολιτικών κομμάτων. Πλεόναζε εδώ μια πολεμική που περισσότερο προσομοίαζε με τις εθνικές εκλογές. Μια ασύμμετρη διαμάχη στο πεδίο της επικοινωνίας. Ενας προεκλογικός διάδρομος όπου τα κόμματα περισσότερο είχαν τη ματιά και τη στρατηγική τους προς το εσωτερικό παρά προς τα μεγάλα θέματα της Ευρώπης.

Κι όμως το βράδυ της 9ης Ιουνίου θα εκλεγούν 21 έλληνες ευρωβουλευτές που θα μας εκπροσωπούν στα όργανα της Ενωσης. Που θα συμμετέχουν σε πολιτικές ομάδες και θα συμβάλλουν σε νόμους και μέτρα που θα αφορούν τους λαούς της Ευρώπης. Θα διαμορφωθεί το βράδυ της κάλπης ένας νέος συσχετισμός και δη σε μια απόλυτα κρίσιμη συγκυρία για την ήπειρό μας, με τα τύμπανα του πολέμου γύρω και με δυνάμεις που φλερτάρουν με την αυταρχική δημοκρατία να πυκνώνουν.

Η δε απουσία κουβέντας πάνω στα ευρωπαϊκά διαμορφώνει και ένα ενισχυμένο κλίμα χαλαρότητας ή και αποστροφής που μόνο αρνητικές εκπλήξεις προδιαγράφει για το μεγάλο ενωσιακό πείραμα. Η ευθύνη βαραίνει τα πολιτικά κόμματα. Η ευρωπαϊκή συνείδηση χτίζεται με όρους εμπιστοσύνης αλλά και ενίσχυσης της αξιοπιστίας όλων των συμμετεχόντων.