Μπαμπούλας

Ωστόσο, οι γαλάζιοι διέκριναν μια ευκαιρία στα κασσελακικά πλάνα: να εξισώσουν το αντιπολιτευτικό ύφος του ΣΥΡΙΖΑ με του Βελόπουλου. Ο πρώτος, αποφάνθηκαν, γίνεται «ουρά της Ελληνικής Λύσης και του αρχηγού της στην κοροϊδία και τα fake news». Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται αυτού του είδους η ταύτιση. Αντίθετα, είναι μέρος του νεοδημοκρατικού προεκλογικού αφηγήματος πριν καν ξεκινήσει επίσημα το κυνήγι των σταυρών.

Σύμφωνα με έμπειρο πολιτικό αναλυτή, «ο Μητσοτάκης έθεσε πρώτος το ερώτημα της αναμέτρησης, σταθερότητα ή περιπέτειες. Γι’ αυτό και δείχνει να την ορίζει. Επειδή έχει σκεφτεί εκ των προτέρων πώς θα το απαντήσει, έχει ένα προβάδισμα». Οντως, διατύπωσε πριν τους άλλους ένα καθαρό δίλημμα. Αλλά αυτό δεν έπιανε μέχρι να φροντίσουν εκείνοι να δουλέψει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, φέρ’ ειπείν, επέστρεψε εκούσια στον παλιό, λαϊκίστικο, κομματικό εαυτό του, διευκολύνοντας τους κεντροδεξιούς. Η ΝΔ χρησιμοποιεί τον αντιμητσοτακισμό των αντιπάλων της σαν ατού για την ίδια. Τον στρέφει εναντίον τους, προσπαθώντας έτσι να υπογραμμίσει πως δεν έχουν κατορθώσει να τον μετουσιώσουν σε εναλλακτική πολιτική πρόταση. Λίγους μήνες νωρίτερα το κυβερνών κόμμα δεν είχε μπαμπούλα για να τρομάξει τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους. Τώρα φαίνεται να βρίσκει γιατί κάποιοι προσφέρθηκαν να τον υποδυθούν.