Λακούβες

Μπορείς, στα αλήθεια, να αντιμετωπίσεις ένα κόμμα ως προϊόν; Φυσικά. Τα πάντα σήμερα διατίθενται ως προϊόντα που προσπαθούν να κερδίσουν τα χρήματα, τον χρόνο ή και την ψήφο του καταναλωτή. Ασφαλώς τα κόμματα βρίσκονται σε μία πολύ ειδική κατηγορία της αγοράς. Ομως και αυτά προσπαθούν να πουλήσουν το προϊόν τους στο κοινό. Πληρώνονται με ψήφους. Και αν η είσπραξη στην κάλπη είναι χαμηλή, το κόμμα οδηγείται σε συρρίκνωση, συχνά δε σε χρεοκοπία. Τώρα φανταστείτε τον ΣΥΡΙΖΑ ως προϊόν. Πούλησε τρελά όταν διέθετε ομπρέλες και αδιάβροχα στην καταιγίδα της κρίσης.

Για τη λιακάδα χρειάζεται κάτι εντελώς καινούργιο. Ο Κασσελάκης το αντιλαμβάνεται. Και γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν γίνεται αυτός, όπως ο ίδιος πιστεύει, να φέρνει κάτι φρέσκο, αλλά τα πάντα γύρω του να είναι σκονισμένα με έντονη τη μυρωδιά της μούχλας. Εν προκειμένω ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ διαβάζει πολύ πιο σωστά την πραγματικότητα σε σχέση με τους κομματικούς καρεκλοκένταυρους. Απλώς είναι αμετροεπής, υπερβολικά νάρκισσος και δύσκαμπτος ως προς τους χειρισμούς. Αδυνατεί να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα καθώς δεν προέρχεται από κομματικό σωλήνα. Και έτσι προσπαθεί να φέρει την πραγματικότητα στα δικά του μέτρα.

Αυτή τη στιγμή ο Κασσελάκης θα ήθελε να τον αφήσουν είτε ήσυχο, είτε μόνο του. Και αντιμετωπίζει τα πρόσωπα του κομματικού κατεστημένου περίπου ως τα έρμα που τοποθετούνται στο πλοίο για την ευστάθεια και τη σωστή πλεύση. Τους θέλει στα αμπάρια γιατί στη γέφυρα δεν χωράει άλλος. Ξέρει επίσης ότι όσο διατηρεί το ίδιο όνομα, τα σύμβολα και τη γλώσσα του ΣΥΡΙΖΑ, η πελατειακή βάση περιορίζεται σε όσους διατηρούν κυρίως συναισθηματικό δεσμό με το κόμμα.

Τι σχέση έχει ο ΣΥΡΙΖΑ της Γεροβασίλη και του Φλαμπουράρη με τον σημερινό κόσμο; Και τι μπορεί να προσφέρει ο Πολάκης έξω από την επαρχία Σφακίων; Ολα αυτά δεν λύνονται εύκολα. Απαιτούν αποφασιστικούς χειρισμούς και έξυπνες μανούβρες. Και εδώ ο Κασσελάκης, λόγω άγνοιας και ιδιοσυγκρασίας, υστερεί. Ξέρει πού πρέπει να πάει, αλλά δεν γνωρίζει πώς. Για αυτό πάει και πέφτει συνέχεια στις λακούβες.