Περί ΕΣΥ

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας αποτελεί έναν τεράστιο και περίπλοκο οργανισμό, με πολλές λειτουργίες, που απαιτούν χρήματα και κυρίως επαγγελματικό μάνατζμεντ. Η έρευνα των «ΝΕΩΝ» δίνει αρκετά στοιχεία για τις δαπάνες, τις ελλείψεις αλλά και τα πλεονεκτήματα του ΕΣΥ. Επειδή αναφέρονται στις προηγούμενες σελίδες, ίσως είναι κουραστικό να επαναλαμβάνονται.

Αυτό που ίσως αξίζει να τονιστεί είναι η επισήμανση του καθηγητή Ηλία Μόσιαλου, ότι απαιτείται όραμα, διότι σήμερα το Σύστημα λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο.

Πράγματι, όλες οι μεταρρυθμίσεις απαιτούν όραμα και τεχνοκρατική προσέγγιση. Πρέπει να γνωρίζουμε τι πρέπει να διορθώσουμε και πώς, αρκεί να ξέρουμε πού θέλουμε να φτάσουμε. Επειδή όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν πολύ θεωρητικά, ας πάρουμε ένα πρακτικό παράδειγμα, χωρίς να επικαλούμαστε οικονομικά μεγέθη.

Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι το ΕΣΥ διαθέτει πολλούς γιατρούς αλλά λίγους νοσηλευτές. Επίσης, έχουμε νοσοκομεία, αλλά δεν έχουμε ικανοποιητική πρωτοβάθμια υγεία.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι όλοι, από βαριά άρρωστοι μέχρι επείγοντα περιστατικά και από απλές γρατζουνιές μέχρι εξετάσεις αίματος ή συνταγογράφηση, πάνε στα νοσοκομεία.

Εκεί, οι νοσηλευτές που «τρέχουν» την όλη διαχείριση – από γραμματειακή μέχρι την περίθαλψη των ασθενών – είναι λιγότεροι από ό,τι απαιτείται. Και η συμφόρηση αυξάνεται περισσότερο λόγω ελλειμματικής πρωτοβάθμιας υγείας. Η έλλειψη νοσηλευτών ρίχνει τη συνολική ποιότητα του ΕΣΥ διότι συσσωρεύεται πολλή δουλειά πριν φτάσει στους γιατρούς ή οι τελευταίοι θα πρέπει να κάνουν και δουλειά νοσηλευτών.

Φανταστείτε δηλαδή μια αεροπορική εταιρεία με πολλούς πιλότους και λίγους ή κανέναν συνοδό αέρος.