Ούτε σκύλος ούτε ζημιά

Σκύλο έχω μόνο στα πιο τρελά μου όνειρα. Τον λένε Βέρντι, μου φέρνει τις παντόφλες μου και μου τραγουδάει το «Libiamo» από την «Τραβιάτα» για να μου τονώσει το ηθικό. Συντονίζοντας ωστόσο τη βόλτα μου με την εσπερινή βόλτα των σκύλων, τα κανόνισα έτσι ώστε να έχω γνωριστεί με όλα τα δεσποζόμενα της συνοικίας. Σκύβω, ρωτάω «τις ει και ποια η γενιά σου;» και ο διερμηνέας με το λουρί αναλαμβάνει να δώσει τις απαντήσεις κατακολακευμένος. Ρωτάω κι άλλα που δεν χρειάζονται διερμηνεία. Οπως, ας πούμε, το τσαχπίνικο κανισάκι με τον φιόγκο. Το κερατένιο! Πώς σηκώνει το ποδαράκι και σκοπεύει ακριβώς ανάμεσα στις μπάρες του υπονόμου ώστε τα υποπροϊόντα της πέψης του να πέφτουν κατευθείαν εκεί που πρέπει; Ούτε σκύλος ούτε ζημιά, σκέφτομαι παραφράζοντας μια παλιά ιστορία που με προφυλάσσει από το να ξεστρατίσει ο νους μου στη βασανιστική εκπαίδευση που ενδεχομένως έχει υποστεί.

Ο δικός μου, ο φανταστικός Βέρντι, σαν υποβολέας των λογισμών μου που είναι, μου έχει κόψει πολλές από τις ηδονές του βίου μου, με πρώτη και καλύτερη τους ανέμελους περιπάτους στην ύπαιθρο με τα εξοχικά. Ο αποτρόπαιος θάνατος της γυναίκας από τα σκυλιά του γείτονα θα έλεγα ότι είναι μία από τις πολλές διδακτικές ιστορίες με τις οποίες με έχει μεγαλώσει. «Βέρντι, πάρε ένα μπισκότο», τον επιβραβεύω κουνώντας το κουτί – κουδουνίστρα που περιέχει όλες κι όλες τις ηδονές του σκυλίσιου βίου του.

Μια μέρα τού έδωσα ολόκληρο το κουτί.

Το κουβούκλιο του ασανσέρ είχε μόλις φτάσει στον όροφό μου σκαρφαλώνοντας σχεδόν όλη την πολυκατοικία. Ανοίγω ανέμελη και βάζω μέσα ένα πόδι. Και τότε είδα τον σκύλο του δεύτερου. Μόνον του! Ενα μεγαλόσωμο μπουλντόγκ, από αυτά με τις σούφρες στο δέρμα, τα σάλια και το κουφωτό δοντάκι. Με κοιτάει, το κοιτάω κι ορμάει γρυλίζοντας τριγύρω μου και στον πέριξ άγνωστό του χώρο. Με το δίκιο του να με θεωρήσει απαγωγέα. Αστραπιαία τα σκέφτηκα όλα αυτά, αστραπιαία έκλεισα την πόρτα, αστραπιαία πάτησα το κουμπί του ισογείου. Αστραπιαία σκυλόβρισα τον γείτονα που είχε αφήσει μόνο του τέτοιο σκυλί μέσα στο ασανσέρ κι αστραπιαία άδειασα όλο το κουτί με τα σκυλομπισκότα να το φάνε οι Βέρντι του κόσμου ετούτου.