ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Το μάθημα της Ιστορίας θεωρείται εδώ και χρόνια βάσανο για τους περισσότερους μαθητές. Η τεράστια ύλη, η ανάγκη της παπαγαλίας για τις εξετάσεις, αλλά και η επιμονή σε πολιτικές και στρατιωτικές θεματικές, αφαιρώντας τα πολιτιστικά στοιχεία, απωθούν παιδιά και εφήβους που βρίσκονται έτσι κι αλλιώς μπροστά σε ένα βουνό εργασιών και πληροφοριών σε όλη τους τη σχολική εμπειρία. Η μη αποτελεσματική χρήση του ψηφιακού υλικού, λόγω έλλειψης χρόνου ή υποδομής, δυσκολεύει ακόμα περισσότερο όσους μεγάλωσαν μέσα στην τεχνολογία.

Η σωστή εκμάθηση της Ιστορίας, από την άλλη, δεν καλλιεργεί απλώς τις γνώσεις και την κριτική ικανότητα των μαθητών. Παράλληλα δημιουργεί πολίτες με γνώση των κοινωνικών ροών και των τάσεων που άλλαξαν τον κόσμο, οι οποίοι μπορούν με μεγαλύτερη ευκολία να διακρίνουν τα fake news και την προπαγάνδα που βασίζεται σε ιστορικές ανακρίβειες.

Η Ιστορία μπορεί να «ανοίξει» ορίζοντες, πέρα από τον βασικό πυρήνα του έθνους – κράτους, να δημιουργήσει ρίζες απαραίτητες στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα απέναντι στην αμφισβήτηση που δέχεται και να βοηθήσει στην καλλιέργεια και την εμπέδωση της δημοκρατικής συνείδησης. Μπορεί να αλλάξει παγιωμένες γνώμες (π.χ. για τη θέση της γυναίκας και όχι μόνο), να βοηθήσει στη συμβίωση διαφορετικών πολιτισμικών και θρησκευτικών ταυτοτήτων, με βάση την ισότητα, την κατανόηση και τον αλληλοσεβασμό.

Ο άλλος δρόμος της Ιστορίας απαιτεί θεσμική τόλμη, εκπαιδευτική αποφασιστικότητα και διευκόλυνση των καθηγητών, για να αναλάβουν να εφαρμόσουν τις αλλαγές. Είναι όμως ο μοναδικός που έχει αξία για τις επόμενες γενιές.