Οφέλη

Για τους κονεσέρ των κομματικών τακτικισμών, η γαλάζια παγίδα είναι ορατή. Εφόσον ένα αντιπολιτευόμενο κόμμα καταγγέλλει συνολικά μια σχεδιαζόμενη παρέμβαση, εμφανίζεται να αρνείται την αναγκαιότητα οποιασδήποτε αλλαγής – παρότι υπάρχει μια σιωπηλή κοινωνική πλειοψηφία η οποία την αναγνωρίζει – ενώ παράλληλα επιτρέπει στους κυβερνητικούς να καταφεύγουν στη σύγκριση που τους εξασφάλισε δύο εκλογικές νίκες.

Από την άλλη, στην περίπτωση που στηρίξει μια τέτοια νομοθετική πρωτοβουλία, κινδυνεύει να βάλει κολακευτικές για την κυβέρνηση πινελιές στο προφίλ της μεταρρυθμιστικής δύναμης που εκείνη φιλοτεχνεί για τον εαυτό της.

Στη θεωρία, βέβαια, αν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης ψηφίζει υπέρ πρωτοβουλιών προς τη σωστή κατεύθυνση και παρουσιάζει ρεαλιστικές, επεξεργασμένες εναλλακτικές σε ό,τι κρίνει πως δεν θα συμβάλλει στην εξάλειψη μιας χρόνιας παθογένειας, ενδέχεται να αποκομίσει τελικά οφέλη.

Γιατί, λένε τρίτοι παρατηρητές, θα μπορεί να αντικρούσει την κριτική της ΝΔ παρακινώντας τα στελέχη του να πετάξουν τα αμπέχονα της διαμαρτυρίας και να φορέσουν τα κοστούμια της κυβερνησιμότητας. Είναι πιθανό. Ωστόσο, για να πετύχει αυτού του είδους η τακτική δεν αρκεί κάποιοι να αντιπολιτεύονται σοβαρά. Πρέπει να βρουν και πώς θα το δείχνουν όσο συχνότερα γίνεται σε όσο περισσότερους γίνεται.