Αποτελέσματα Επικρατείας

Οχι πως δεν μπαίνω στον πειρασμό να πω και στους άλλους: ηθελέστα και παθέστα. Κρατιέμαι όμως. Είκοσι φορές τη μέρα κρατιέμαι, όχι γιατί είμαι καλό παιδί αλλά επειδή είμαι το χειρότερο. Δεν μπορώ να ξεχάσω φερειπείν την εικόνα της προχθεσινής αριστεροαριστερής ανθυποψηφίας του Κασσελάκη, τη μοναδική χρονιά που καταδέχτηκε να ζητήσει τον σταυρό του ελληνικού λαού, γιατί σε όλες τις προηγούμενες εκλογές ήταν ενζενί του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Δεν θυμάμαι καν την εκπομπή ούτε τον δημοσιογράφο. Πού να τα θυμηθώ; Το μάτι μου είχε γουρλώσει σαν να είχα πάθει μυδρίαση από το αυτοκρατορικό κόκκινο της one shoulder εσθήτας με ουρά που κύκλωνε ολόκληρο το στούντιο και συστρεφόταν διαρκώς γύρω από το ίδιο αξιοθρήνητo παρακάλι – ρεφρέν. «Δεν με ρωτήσατε όμως ποιος είναι ο σύντροφός μου»…

Δεν είμαι απ’ αυτούς που την καταβρίσκουν με τη φάση. Καίγεται η καρδιά μου όσο παρακολουθώ την αυτανάφλεξη ενός χώρου που επιθύμησε να παραμείνει παίκτης της κεντρικής πολιτικής σκηνής αλλά τώρα τον κογιονάρει ένας ουρανοκατέβατος με πειραγμένο βιογραφικό και αδιαφανείς συμμαχίες. Τον Κασσελάκη δεν τον ξέραμε κι από χθες για να τον κρίνουμε στα σοβαρά αλλά το τράτο που του έχει δοθεί, το χρησιμοποιεί κατά τον χείριστο τρόπο. Δεν είναι δυνατόν να παίρνει ρεπό σε καιρό εκλογών όπου το κόμμα του βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση ούτε να ταπεινώνει τις πολιτικές διαδικασίες ενός χώρου που έχει μάθει να τρέφει και τρέφεται από δαύτες, βάζοντας στην ημερήσια διάταξη τα της γκαρνταρόμπας και του υμεναίου του, τη στιγμή που σ’ αυτή τη χώρα ο γάμος μεταξύ ανθρώπων του ιδίου φύλου είναι ακόμη ζητούμενο, ποιος ξέρει μέχρι πότε. Εκτός από σαδιστικό είναι κατά τη γνώμη μου και επίδειξη ταξικής υπεροχής, σνομπαρία, πώς αλλιώς να το πω: στην μπίζνα Ελληνας, αλλά στα δικαιώματα  Αμερικάνος…  Δεν αρκεί. Για να τα κάνεις όλα αυτά διόλου δεν αρκεί να είσαι ομοφυλόφιλος ούτε καν Αμερικάνος. Πρέπει να είσαι και ωραίος αλλά πάνω απ’ όλα πάμπλουτος. Αν είσαι όλα αυτά, έχει καλώς. Αν όχι, τι το συζητάμε;