«Ανυπομονώ {LF}για την πρώτη καλημέρα!»
Η παρουσιάστρια της πρωινής εκπομπής του Mega «Πάμε Δανάη!» μιλάει για τις εμπειρίες της ύστερα από τρία χρόνια στον αέρα και την ανάγκη της να μη χάνει στιγμές, να ζει, να φτάνει μέχρι... του ουρανού τα άστρα
Από τη Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου, κάθε πρωί το σύνθημα είναι ένα: «Πάμε Δανάη!». Η πετυχημένη ψυχαγωγική εκπομπή του Mega έρχεται για τέταρτη χρονιά να προσφέρει χαμόγελα, να ενημερώνει και να διασκεδάζει, χωρίς όμως να κλείνει τα μάτια στα ευαίσθητα κοινωνικά θέματα. Η Δανάη Μπάρκα, το κορίτσι που έχει αφήσει το δικό της αποτύπωμα στην ελληνική τηλεόραση, επιστρέφει για μία ακόμα σεζόν φιλοδοξώντας να βάλει χρώμα στις ημέρες μας. Αλλωστε, έχει ήδη αποδείξει πως η θετική της ενέργεια είναι μεταδοτική, ικανή να ρίξει φως στα σκοτάδια της καθημερινότητας. Στο εγχείρημά της αυτό, θα έχει στο πλάι της τον Αρη Καβατζίκη, τη Δέσποινα Καμπούρη και τον Γιώργο Κρικοριάν. Τις αστρολογικές προβλέψεις θα παρουσιάζει η Βίκυ Παγιατάκη και τη στήλη της μαγειρικής ο σεφ Τίμος Ζαχαράτος. Η Δανάη Μπάρκα, με αφορμή την πρεμιέρα της εκπομπής, μίλησε στα «Πρόσωπα».
Τέταρτη σεζόν ξεκινάει πλέον για το «Πάμε Δανάη». Τι να περιμένει το κοινό από την εκπομπή φέτος;
Τέταρτη σεζόν, όντως, και μου φαίνεται σαν ψέμα. Κατ’ αρχάς όλοι έχουμε την ίδια χαρά γι’ αυτό που έχουμε κληθεί να κάνουμε, κάτι το οποίο σημαίνει πως το κέφι φαίνεται πως θα είναι και φέτος στα ύψη. Προσπαθούμε να προσαρμόζουμε τα θέματα που δείχνουν να αρέσουν στον κόσμο στο πλαίσιο της εκπομπής και στον δικό μας τρόπο προσέγγισης. Θα έχουμε κάποιες νέες στήλες-έκπληξη, θα έχουμε φυσικά τις εξελίξεις της καθημερινότητας, τα νέα των ανθρώπων που γνωρίζουμε απ’ όλο τον κόσμο και τέλος θα υπάρχουν κάποιες πολύ ευχάριστες καινούργιες εκπλήξεις.
Για ακόμα μία σεζόν η ομάδα συνεχίζει αμετάβλητη. Ισχύει και στην περίπτωσή σας αυτό που λένε ότι ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει;
Εύχομαι να ισχύει. Εννοώ, εύχομαι όντως ο κόσμος να έχει αγαπήσει την ομάδα που δημιουργήσαμε γιατί το κάνουμε με πολλή αγάπη και θετική ενέργεια. Ο Αρης είναι θεμελιώδης πυλώνας της εκπομπής απ’ την πρώτη σεζόν κι αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη. Η Δέσποινα και ο Γιώργος ήρθαν τη δεύτερη χρονιά και τολμώ να πω ότι ούτε εγώ φανταζόμουν πόσο ωραία θα περάσουμε, πόσο γρήγορα θα δέσουμε. Ο Τίμος και η κυρία Παγιατάκη είναι επίσης τόσο σημαντικοί και απαραίτητοι που ανυπομονώ κάθε μέρα στην εκπομπή να πάω να τους συναντήσω. Το ότι μένει η ίδια ομάδα τρίτη σεζόν μπορεί κάποιος να το θεωρήσει «επικίνδυνο». Εγώ αντιθέτως πιστεύω βαθιά στη δύναμη της συνήθειας και στο ωραίο κλίμα. Οσο πιο καλά γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον, τόσο πιο εύκολα επικοινωνούμε, αντιλαμβανόμαστε το χιούμορ, ξέρουμε να μιλάμε πλέον με τα μάτια. Η συντακτική ομάδα είχε αρκετή ανανέωση οπότε θα το ισορροπήσουμε εκεί. Νομίζω πως με την καθοδήγηση της Δήμητρας Παλούδη (αρχισυντάκτρια) και της Μαίρης Κούσουλα (project manager) τα πράγματα θα πάρουν και φέτος τον δρόμο που πρέπει. Ανυπομονώ για την πρώτη καλημέρα.
Μία από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της περσινής σεζόν ήταν η αποστολή σου στα Τέμπη, λίγο μετά το δυστύχημα και η κάλυψη όσων συνέβαιναν εκεί. Τι σε έκανε να φτάσεις μέχρι εκεί και τι ήταν αυτό που σε έμαθε αυτή η εμπειρία;
Με έκανε να φτάσω εκεί η ανάγκη μου για μοίρασμα. Σκέφτηκα πως αφού έχω ένα βήμα που λέγεται εκπομπή και υπήρχε η δυνατότητα να πάω εκεί και να δω με τα μάτια μου τι σημαίνει τραγωδία για να μπορώ να το περιγράψω ή να δώσω κάποιες πληροφορίες ή να μάθω ιστορίες ανθρώπων που ίσως μου αλλάξουν τα πιστεύω, γιατί να μην το κάνω; Δεν πήγα ούτε ως δημοσιογράφος (γιατί δεν είμαι), ούτε ως ρεπόρτερ. Πήγα ως ένας άνθρωπος που έχει καθημερινή ύπαρξη στην τηλεόραση και στα σπίτια κάποιων ανθρώπων έτσι ώστε να μάθουμε συναισθήματα εκείνων που το βίωσαν όλο αυτό που ίσως δεν είχαμε ακούσει. Ηταν δύσκολο, σκληρό, αλλά και γεμάτο εμπειρία αυτό το ταξίδι. Αυτό που δεν θα ξεχάσω είναι η δύναμη της αγκαλιάς που κάναμε με κάποιους γονείς ή φίλους θυμάτων. Σε τέτοιες περιπτώσεις το μόνο που μένει είναι πραγματικά ότι έχουμε ο ένας τον άλλον. Ακόμη κι αν είσαι άγνωστος με τον διπλανό σου, υπάρχει παρηγοριά όταν πιάνεις ένα χέρι.
Από τον καναπέ του «Πάμε Δανάη», λόγω των εκλογών πέρασαν τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο Αλέξης Τσίπρας. Την επιλογή τους να δώσουν συνέντευξη σ’ εσένα την είδες ως μια μικρή επιβράβευση της σκληρής δουλειάς σου όλα αυτά τα χρόνια;
Η αλήθεια είναι πως ξαφνιάστηκα όταν επιβεβαιώσαμε τις δύο αυτές συνεντεύξεις. Αγχώθηκα πολύ, διάβασα αρκετά, τους μελέτησα, συνέβαλε σ’ αυτό για άλλη μια φορά η ομάδα μου, και συμβουλεύτηκα κάποιους ανθρώπους που εμπιστεύομαι. Είναι πάντα αγχωτική η διαδικασία μιας συνέντευξης γιατί όλους τους καλεσμένους προσπαθώ να τους αντιμετωπίζω όπως τους αρμόζει απ’ τη στιγμή που λένε το «ναι», αλλά επειδή το πολιτικό πεδίο είναι κάτι που δεν αγγίζουμε συχνά φυσικά σε μια ψυχαγωγική εκπομπή, ο πήχης ανέβηκε κι έτσι αυτόματα μεγεθύνθηκε και η αγωνία μου. Δεν ξέρω αν το πήρα ως επιβράβευση, ούτως ή άλλως φέτος είδαμε πολιτικά πρόσωπα σε πολλές εκπομπές. Ομως σίγουρα το ότι στα τρία χρόνια μου, συνάντησα έναν πρωθυπουργό και έναν αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης live στον αέρα, ήταν μια μεγάλη εμπειρία και χαίρομαι που το βγάλαμε εις πέρας.
Στο τρέιλερ της νέας σεζόν σε βλέπουμε να προλογίζεις την επιστροφή του «Πάμε Δανάη» με το μότο «Από της ζωής τα κάστρα, μέχρι του ουρανού τ’ άστρα». Εσύ είσαι τύπος που θέλει να εξερευνήσει της ζωής τα κάστρα ή να πετάξει μέχρι του ουρανού τ’ άστρα;
Τι ωραία ερώτηση! Είμαι νομίζω ο τύπος που θέλει να εξερευνήσει τα πάντα. Εχω την τρέλα-άγνοια κινδύνου της ηλικίας μου, κάποιες φορές όμως αναλαμβάνω τις ευθύνες μου για τη ζωή που επιλέγω να ζω. Για την καθημερινότητα, για τις αρμοδιότητες που έχω να διεκπεραιώσω και για τη θέση που βρίσκομαι. Υπάρχει μέσα μου η ανάγκη να μη χάνω στιγμές, να ζω, να φτάνω μέχρι… του ουρανού τα άστρα, αλλά φυσικά και με απασχολεί η φθορά της κοινωνίας μας, φυσικά κι αντιμετωπίζω με ρεαλισμό τον κόσμο όταν πρέπει ή όταν χρειάζεται, φυσικά και ψάχνω το πού είμαι χρήσιμη, το τι χρειάζεται ο διπλανός μου, το πώς μπορώ να βοηθήσω κάποιον εκεί έξω. Πάντα όμως μέσα μου θα έχω νομίζω την ανάγκη για ανεμελιά και χαρούμενες στιγμές, αλλιώς νιώθω πως η ζωή θα περάσει δύσκολα.
Αν κι έχεις προϋπηρεσία τρεις γεμάτες χρονιές στην τηλεόραση, συνεχίζεις στις ιδιότητές σου να βάζεις πρώτη αυτήν της ηθοποιού. Δεν ξεχνάς από πού προέρχεσαι ή θεωρείς ότι δεν έχεις ακόμα κατακτήσει όλους τους στόχους σου μπροστά στον φακό;
Βάζω την ιδιότητά μου. Βέβαια φέτος το καλοκαίρι κάποιος μου τόνισε πως βαδίζοντας στην τέταρτη σεζόν παρουσίασης, ισοβαθμώ τα χρόνια του θεάτρου. Δηλαδή ήμουν τέσσερα χρόνια χειμώνα-καλοκαίρι σε θέατρο και τώρα ξαφνικά βρέθηκα τέσσερα χρόνια στην παρουσίαση εκπομπής. Γελούσαμε λοιπόν όταν το συνειδητοποίησα γιατί αναρωτιόμουν «τώρα τι θα λέω ότι κάνω;». Η φλόγα και η αγάπη μου για την υποκριτική, το θέατρο, την ανάσα του κοινού δεν θα σβήσει ποτέ. Είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα, απλά λόγω χρόνου είναι και τρομερά δύσκολο να τα συνδυάσω. Σαφώς και δεν ξεχνάω από πού προέρχομαι, με τεράστιο σεβασμό όμως και ευγνωμοσύνη σε όλους όσοι συνέβαλαν να βρίσκομαι για τέταρτη χρόνια στο τιμόνι ενός τηλεοπτικού πρότζεκτ. Μου αρέσει παρά πολύ αυτό που κάνω. Το αγάπησα. Το λάτρεψα. Η επαφή με τον κόσμο είναι ένα κοινό της υποκριτικής και της παρουσίασης κι αυτό ίσως είναι το στοιχείο που με γοητεύει. Αγαπάω την εκπομπή, αγαπάω τους συνεργάτες μου, θαυμάζω την ομάδα που δεν φαίνεται, και αισθάνομαι πραγματικά ευγνωμοσύνη για τους τηλεθεατές και την αγάπη που παίρνουμε είτε μέσω της εκπομπής είτε εκτός. Μακάρι και φέτος να γίνουμε ένα, να μπουν στο τηλεοπτικό μας σπίτι κι εμείς στο δικό τους και να περνάμε τις ημέρες μας μαζί. Να γελάμε, να τραγουδάμε, να μαθαίνουμε νέα, να συγκινούμαστε, να ανακαλύπτουμε ανθρώπους και ιστορίες και να ανταλλάσσουμε απόψεις. Ανυπομονώ πραγματικά για τη Δευτέρα.














