Οταν ο Ράμα προσπαθεί να ξεπεράσει τα αλβανικά τρολ…

Νομίζει ότι μας δουλεύει, μου φαίνεται, ο Εντι Ράμα. Σε νέα συνέντευξή του χθες (στην ΕΡΤ) αναφέρθηκε στην υπόθεση του Φρέντι Μπελέρη και στα απόνερά της στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, δηλώνοντας «απόλυτα σίγουρος και αφοσιωμένος στη φιλία μου με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας», παρά την απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να μην τον συμπεριλάβει στο δείπνο των ηγετών των Δυτικών Βαλκανίων. Για τον Μπελέρη τόνισε ότι «οφείλει να είναι ίσος έναντι του νόμου με κάθε άλλον αλβανό πολίτη», προσθέτοντας ότι «δεν μπορεί να υπάρχουν δύο δικαιοσύνες, μία για τους αλβανούς πολίτες αλβανικής καταγωγής και μία άλλη για αλβανούς πολίτες ελληνικής καταγωγής». Αρνούμενος κατηγορηματικά ότι η κυβέρνησή του έχει οποιαδήποτε εμπλοκή στη διαχείριση της υπόθεσης του εκλεγμένου δημάρχου Χειμάρρας και στην πεισματική άρνηση των Αρχών να του δοθεί έστω και μια σύντομη άδεια για να ορκιστεί στα καθήκοντά του.
«Θησαυρός» η μειονότητα
Ο Ράμα κατηγόρησε δε την Ελλάδα ότι υπονοεί πως «εάν η μπάλα δεν πάει προς την κατεύθυνση που θέλει η Αθήνα, θα εκδικηθεί την Αλβανία, παρεμποδίζοντας τη διαδικασία ένταξης στην ΕΕ», λέγοντας πως «αυτό δεν είναι ευρωπαϊκό και είναι πολύ ξεπερασμένο κατά τη γνώμη μου». Δεν τα θυμάται, βέβαια, όλα… Για τη δικαιοσύνη της Αλβανίας όμως δεν χρειάζεται η Ελλάδα να επηρεάσει την ΕΕ. Εχει άποψη χρόνια τώρα η ΕΕ για το κράτος δικαίου κι ήταν ένας λόγος που δεν προχωρούσε η ενταξιακή της διαδικασία, στην οποία η Ελλάδα εξακολουθεί να τη στηρίζει. Απλώς ζητάει, παράλληλα, τα αυτονόητα για θέματα όπως π.χ. η μειονότητα. Την οποία, παρεμπιπτόντως, ο Ράμα χθες, με μια… λυρική διάθεση, χαρακτήρισε «θησαυρό για τον πολιτισμό της συνύπαρξής μας»…
Νατοϊκές ευχές για την τουρκική νίκη
Επανάληψη των περσινών με το ΝΑΤΟ και την Τουρκία ζήσαμε και φέτος. Η διοίκηση της LANDCOM, δηλαδή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ που εδρεύουν στη Σμύρνη, θεώρησε λογικό να αναρτήσει στους επίσημους λογαριασμούς της στα social media ένα συγχαρητήριο μήνυμα στην Τουρκία για τη φετινή «Ημέρα της Νίκης», την εθνική γιορτή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και επέτειο της νίκης τους έναντι του ελληνικού στρατού στη μάχη του Ντουμλουπινάρ. Συγκεκριμένα, η ανάρτηση στον λογαριασμό της NATO Allied Land Command στο Twitter έγραφε πως «η LANDCOM εύχεται χαρούμενη “Ημέρα Νίκης” στο έθνος που μας φιλοξενεί. Θα θέλαμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας στην Τουρκία για τη φιλοξενία αυτή την ξεχωριστή ημέρα». Το γεγονός ότι εύχονται σε μια χώρα της συμμαχίας για τη γιορτή επί της νίκης μιας άλλης χώρας της συμμαχίας, προφανώς το θεωρούν φυσιολογικό διπλωματικό τακτ…
Γραπτό διάβημα
Το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και πέρυσι, θυμίζω. Ακριβώς όμως. Και αφού η Αθήνα εξέφρασε – όπως ήταν λογικό – την ενόχλησή της, προβαίνοντας και σε διάβημα διαμαρτυρίας προς τον γενικό γραμματέα, Γενς Στόλτενμπεργκ, με εντολή άνωθεν οι σχετικές αναρτήσεις είχαν διαγραφεί. Αντίδραση υπήρξε και φέτος, προφανώς, σε χαμηλούς τόνους. Και, σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Εξωτερικών επιλήφθηκε του θέματος άμεσα, δίνοντας εντολή στη μόνιμη αντιπροσωπεία μας στο ΝΑΤΟ να προχωρήσει σε γραπτό διάβημα στη Γενική Γραμματεία του ΝΑΤΟ.
Οι Γάλλοι επιμένουν
Μιας και σας έγραφα χθες για την επίσκεψη της Τζόρτζια Μελόνι και την «κούρσα» για τις κορβέτες, να σας πω και για τους γάλλους αντιπάλους της στη συγκεκριμένη προμήθεια… Μαθαίνω, λοιπόν, ότι σήμερα, ημέρα άφιξης της ιταλίδας πρωθυπουργού όλως τυχαίως, η γαλλική Naval Group θα καταθέσει στο υπουργείο Αμυνας τη νέα επικαιροποιημένη πρότασή της για τις κορβέτες Gowind, με νέο πλαίσιο για την αποπληρωμή και για συμπαραγωγή στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (οι Ιταλοί, θυμίζω, προτείνουν συνεργασία με αυτά της Ελευσίνας). Η θέση της Αθήνας, βέβαια, όπως σας έχω ενημερώσει, είναι πως η προμήθεια αυτή δεν είναι άμεσης προτεραιότητας. Οι ενδιαφερόμενοι πωλητές όμως κάνουν την καμπάνια τους, δίνοντας μάχη για να τη δελεάσουν…
Οι υποψήφιοι του Ιωακειμίδη
Παρατηρώ ότι συγκέντρωσε πολιτικά ενδιαφέρουσες υποψηφιότητες στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού του για την Περιφέρεια Αττικής ο Γιώργος Ιωακειμίδης. Ανάμεσα στους συνολικά 214 υποψηφίους ξεχώρισα καταρχάς τον αρχαιολόγο Μανώλη Ψαρρό (θα θυμάστε ίσως την άθλια ιστορία του ξυλοδαρμού του στη Μύκονο), τον γνωστό πειραιώτη επιμελητή της Εθνικής Πινακοθήκης Μάνο Στεφανίδη. Με πιο πολιτικό χρώμα, την Αννα Παπαδημητρίου-Τσάτσου, κόρη του Δημήτρη Τσάτσου, αναπληρώτρια περιφερειάρχη του Γιάννη Σγουρού, αλλά και υποψήφια ευρωβουλευτή το 2019 με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τη Νέλλη Παπαχελά, αντιδήμαρχο Αθήνας με τον Γιώργο Καμίνη. Τον ηθοποιό Νίκο Ορφανό, που είχε περάσει από το Ποτάμι και επί Ανδρουλάκη εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, στον τομέα Πολιτισμού. Είναι προφανές ότι στοχεύει σε πολυσυλλεκτικό ψηφοδέλτιο, με έμφαση στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.










