Πλεονεκτήματα
ΣΥΡΙΖΑνασυγκρότηση τώρα! Γιατί στην Εκάλη πια δεν έχουμε ζωή
Τα πλεονεκτήματα της υποψηφιότητας φαίνονται με γυμνό μάτι – για όσους κοιτούν τον ΣΥΡΙΖΑ ως τρίτοι παρατηρητές, τουλάχιστον. Ο Στέφανος Κασσελάκης είναι ένα φρέσκο πρόσωπο, χωρίς συντεταγμένες στην κομματική ανθρωπογεωγραφία, χωρίς ακτιβιστικές περγαμηνές και με CV που σίγουρα θα τσέκαρε κάποιος απ’ αυτούς που εισηγήθηκαν τη δημιουργία του μητσοτακικού μητρώου μελών. Λανσάρει ακομπλεξάριστα την ταμπέλα του επιχειρηματία και της «αριστείας». Δεν έκρυψε τον Τάιλερ αλλά δεν εμφανίστηκε και ως κάτοχος μιας αποκλειστικά γκέι ατζέντας – «έχω ανθρώπινη ατζέντα», είπε στην ανακοίνωση της πρόθεσής του να διεκδικήσει την ηγεσία. Ξέρει να χειρίζεται τα νέα Μέσα. Γυρίζει επαγγελματικά βιντεάκια, ανάλογα με τις απαιτήσεις του κοινού της πλατφόρμας που θα τα ανεβάσει. Αν πρέπει να έχουν στόρι, φτιάχνει τέτοιο. Αν πρέπει να έχουν πλάκα, την κάνει. Αν πρέπει να ποστάρει κάρτες γραφικών, τις ετοιμάζει. Τα μειονεκτήματά του, από την άλλη, φρόντισαν να τα διακινήσουν οι εκπρόσωποι της συριζαϊκής ορθοδοξίας με το που ψυχανεμίστηκαν ότι θα θέσει εαυτόν στην κρίση των μελών του κόμματος. Δεν έχει, υποστηρίζουν, σχέσεις με τις τοπικές τους, έρχεται από το εξωτερικό.
Μειονεκτήματα
{ARX}Οι πιο εχθρικοί διατυπώνουν αμφιβολίες ακόμη και για το αν έχει κομματική ταυτότητα. Στην ανάλυσή τους, στήνει έναν μηχανισμό υπερπροβολής του – κάτι που ορίτζιναλ αριστεροί κήρυκες της συλλογικότητας δεν θα τολμούσαν ποτέ. Οικοδομεί, προσθέτουν, προσεκτικά σχέσεις με τα επάρατα μίντια – αυτά που συριζαίοι με πολλές εργατοώρες στο πεζοδρόμιο της διαμαρτυρίας και τα όργανα προτιμούν να μέμφονται για όλα τα δεινά τους. Για κάποιους είναι βαρίδι το παρελθόν του στους κόλπους του ταξικού εχθρού, των καπιταλιστών. Εντάξει, υπάρχει και σοβαρότερη κριτική: δεν είναι βουλευτής, άρα για μια τετραετία ο ΣΥΡΙΖΑ θα δίνει τις θεσμικές μάχες χωρίς τον αρχηγό του στο κοινοβουλευτικό βήμα. Ο αντίλογος των υποστηρικτών του θυμίζει ότι όταν ο Τσίπρας εξελέγη πρόεδρος του Συνασπισμού δεν ήταν μέλος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ – έγινε ένα χρόνο μετά, στις εκλογές του 2009, βέβαια. Για όλα τα παραπάνω, πάντως, θετικά κι αρνητικά, ο 35χρονος μπορεί να προκαλέσει την περιέργεια της κοινής γνώμης για τη μέχρι τώρα φλατ εσωκομματική διαδικασία. Το αν θα την εκμεταλλευτούν για χάρη του κοινού τους συμφέροντος οι σύντροφοι ή θα επιβεβαιώσουν την υποψία πως δυσκολεύονται να σκεφτούν έξω απ’ οποιοδήποτε κουτάκι του 4% θα φανεί το Σάββατο.{ARX}














