Ο Μασκ δεν {LF}θα αγωνιστεί ποτέ

Ποτέ μην προκαλείς κάποιον σε μια μάχη. Ούτε καν όταν πιστεύεις ότι μπορείς να κερδίσεις. Ειδικά όταν πιστεύεις ότι μπορείς να κερδίσεις. Η παραβίαση αυτού του κανόνα είναι σαν να προσκαλείς την οργή του παγκόσμιου κάρμα να πέσει όλη στο κεφάλι σου. Σημαίνει την εμπλοκή στην ανοησία της ύβρεως, την παραβίαση της απαγόρευσης άσκησης βίας και την εμφάνιση κάποιου ως ενός παιδιού-προτύπου που «παίρνει ό,τι έρχεται προς το μέρος του». Ο γενικός κανόνας λέει ότι οι άνθρωποι που προχωρούν παραγνωρίζοντας αυτή τη σοφία το κάνουν απλώς επειδή είναι κακομαθημένοι, δηλητηριασμένοι από την αυτοπεποίθησή τους και μπορούν να μάθουν μόνο με τον δύσκολο τρόπο.
Το να έχει κανείς μια περιουσία 200 δισ. δολαρίων καθιστά όλα αυτά τα δηλητηριώδη χαρακτηριστικά ακόμη πιο ισχυρά. Ωστόσο, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στα περισσότερα πράγματα, τα χρήματα δεν μπορούν να προστατεύσουν κανέναν από τις συνέπειες που έχει αυτό το συγκεκριμένο λάθος.
Ο Ιλον Μασκ, ο οποίος προκάλεσε δημοσίως τον επίσης δισεκατομμυριούχο από τον χώρο της τεχνολογίας Μαρκ Ζάκερμπεργκ για έναν αγώνα μέσα σε «κλουβί», ενώ έκτοτε περνά την ώρα κάνοντας οτιδήποτε άλλο πέρα από το να αγωνίζεται πραγματικά, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος διαθέτει κάθε αξιολύπητο χαρακτηριστικό που είναι αναγκαίο για να τον ωθήσει να αυτοταπεινωθεί. Βυθισμένος στη φούσκα του ασύλληπτου πλούτου του, έχει καταστεί τοξικός με την ιδιοφυΐα του και κάνει το λάθος να υποθέτει πως η επιχειρηματική του επιτυχία θα μεταφραστεί και σε επικράτηση σε μια φυσική αντιπαράθεση. Οι αγώνες μπορούν να αποκαλύψουν τον χαρακτήρα ενός ατόμου. Αυτό θα έπρεπε να είναι ο μεγαλύτερος φόβος του Μασκ. Χωρίς να είναι ούτε πολιτικός ηγέτης ούτε επιχειρηματική ιδιοφυΐα, ο Μασκ είναι αρκετά αχάριστος ώστε να επιδιώκει τη δημόσια επιβεβαίωση του ανδρισμού του, αλλά πολύ δειλός για να αξίζει κάτι τέτοιο. Οι επιστήμονες δεν θα μπορούσαν να σχεδιάσουν έναν άνθρωπο που θα ήταν περισσότερο πιθανό να ισοπεδωθεί σε μια δίκαιη μάχη. Αυτός, φυσικά, είναι ο λόγος που ο Μασκ ποτέ δεν θα επιτρέψει στον εαυτό του να μετάσχει σε μια δίκαιη μάχη. Αυτό ήταν κάτι προφανές εξαρχής. Δεν έχει απολύτως καμία σημασία πόσο θα διαρκέσει αυτός ο ενοχλητικός κύκλος της αντιπαράθεσης μέσω του Internet. Ο Μασκ δεν θα συμμετάσχει ποτέ σε έναν πραγματικό αγώνα. Δεν έχει ανάγκη να αγωνιστεί για οτιδήποτε στην πραγματική του ζωή και, κατά συνέπεια, δεν κατανοεί τι ακριβώς είναι ένας πραγματικός αγώνας. Νομίζει ότι πρόκειται απλώς να στέκεται μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό και να πίνει δοξασμένος. Πιστεύει πως αυτός είναι ένας δρόμος προς την επιβεβαίωση της μυϊκής του υπόστασης.
Εχει αλλοιωθεί υπερβολικά από τον πλούτο και την ανωριμότητά του για να συνειδητοποιήσει ότι ένας τέτοιος αγώνας δεν έχει να κάνει με το εάν θα νικήσεις, αλλά με το εάν θα κάνεις κάτι σκληρό. Η προθυμία να υποφέρεις, να χάσεις, είναι τα στοιχεία που του δίνουν αξία. Κατά έναν ειρωνικό τρόπο, εάν ο Μασκ ήταν έτοιμος να βιώσει τον καθαρτικό θάνατο του Εγώ του που μπορεί να προσφέρει μια τέτοια μάχη, θα έχανε και τον εμμονικό ενθουσιασμό του συνολικά με το θέαμα αυτό.
Δυστυχώς για όλους μας, ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Αμερική δεν είναι φτιαγμένος με αυτόν τον τρόπο.













