Ολοι για την Ιθάκη μας τρέχουμε

Διακοπές σημαίνει να τα σταματάς όλα, να βγάζεις από τη ζωή σου όσα σε κουράζουν και σου θολώνουν το μυαλό και να τα αντικαθιστάς με εκείνα που σε χαλαρώνουν και σου προσφέρουν ανεμελιά.

Οι δρομείς μπορούμε να πατήσουμε stop σε όλα αλλά μην τυχόν και μας στερήσεις το τρέξιμο. Με πολλούς που έχει τύχει να το συζητήσουμε επειδή ήρθε η κουβέντα, τους φαίνεται περίεργο που ακόμα και στις διακοπές η μέρα μου θα ξεκινήσει όπως τον υπόλοιπο χρόνο με τρέξιμο. Μπορεί όχι με την ίδια πειθαρχία, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να μην τρέξουμε. Αν μάλιστα βρισκόμαστε σε περίοδο προετοιμασίας για μαραθώνιο, τότε είναι που δεν έχεις επιλογή.

Εύλογα θα ρωτήσει κάποιος που είναι έξω από τον χορό, «τι θα πει δεν έχεις επιλογή;». Θα πει ότι ο μαραθωνοδρόμος που κυνηγάει επιδόσεις, θα κάνει την προπόνησή του ο κόσμος να χαλάσει. Και εκείνος που απλώς τρέχει γιατί έτσι έχει μάθει να ξεκινά τη μέρα του, θα εξακολουθήσει να το κάνει όπου κι αν βρεθεί στην περίοδο των διακοπών.

Σε ό,τι με αφορά τις περασμένες ημέρες βρέθηκα για λίγες ημέρες ξεκούρασης μακριά από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις πρώτα στην Πρέβεζα και ύστερα στο χωριό μου στην Κέρκυρα. Εξερεύνησα τρέχοντας την πόλη της σπουδαίας Αθανασίας Τσουμελέκα πρωί πρωί με την αυγούλα και απόλαυσα τη διαδρομή δίπλα στη θάλασσα και στην υπέροχη μαρίνα. Και έπειτα στο νησί μου, επίσης απόλαυσα τα πρωϊνά τρέχοντας στο λιβάδι του Ρόπα και στους δρόμους γύρω από τους Ερμονες, το Βάτο και τους Γιαννάδες.

Σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς, στους Ερμονες πρέπει να βγήκε στη στεριά ο Οδυσσέας φτάνοντας στο νησί των Φαιάκων. Κάθε μέρα ολοκληρώνοντας την προπόνησή μου πάνω ακριβώς από αυτή την παραλία, σκεφτόμουν ότι αρκετά ταλαιπωρημένος θα ήταν κι εκείνος μπροστά στη Ναυσικά αλλά εδώ, στην Κέρκυρα, άνοιξε ο δρόμος για να επιστρέψει στην Ιθάκη. Ολοι για την Ιθάκη μας τρέχουμε. Εννοείται και στις διακοπές!