Ανασύνταξη

Κάτι ο οδικός χάρτης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που τελικά πήρε μικρή παράταση, κάτι η καθυστέρηση στο ΠΑΣΟΚ να τοποθετήσει τομεάρχες ανά πεδίο, η όλη κίνηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν προκύπτει πως εκβάλλει σε μια ανασύνταξη και θεσμική ετοιμότητα για τα επίδικα των ημερών. Προφανώς κάθε κόμμα εκ των δύο δεν διανύει την ίδια συγκυρία. Και είναι λογικό πως υπάρχουν δυσκολίες και σε ένα κόμμα που αναζητά αρχηγό (δηλαδή ταυτότητα, για να είμαστε ακριβείς) και σε ένα έτερο κόμμα που τώρα αναδιοργανώνεται στη νέα του σύνθεση.

Η ταχύτητα όμως έχει σχέση και με το πολιτικό σχέδιο των δύο πόλων και προφανώς τα καθήκοντά τους είναι εδώ επιτακτικά. Το σημειώνουμε αυτό αφού και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος και οι θεσμικές αρμοδιότητες είναι στο πλαίσιο των υποχρεώσεων. Πολύ περισσότερο τώρα που το νομοθετικό έργο παράγεται και άρα αναζητείται η άλλη φωνή και κριτική πάνω σε αυτό. Η χώρα δεν προχωρά απλώς και μόνο με την κυβέρνηση, ενώ και το μεταρρυθμιστικό έργο έχει ανάγκη τον κριτικό έλεγχο.

Ας κατανοήσουν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ πως επίσης ψηφίστηκαν για να είναι συνεπείς και παραγωγικοί έστω ως δυνάμεις της αντιπολίτευσης και από αυτό εκπορεύονται υποχρεώσεις και στόχοι. Η καθολική ανασύνταξη του προαναφερόμενου χώρου μόνο προς τη θετική κατεύθυνση θα συμβάλει και χωρίς τοξικότητες ή ασύμμετρες συμπεριφορές, θα είναι μεταβλητή σταθερότητας και διεύρυνσης της δημοκρατίας μας.