Η ευκαιρία που δίνει ο Σλούκας (και θα χαθεί…)

Ο αντίκτυπος της μεταγραφής του Κώστα Σλούκα στον Παναθηναϊκό ήταν πολύ μεγάλος και διεθνώς, όχι μόνο στα μέρη μας. Εγινε πρώτο θέμα συζήτησης σε όλη την μπασκετική Ευρώπη, με τα περισσότερα σχόλια να εστιάζουν κυρίως στην αναβίωση της κόντρας ανάμεσα στους δύο αιώνιους αντιπάλους, η οποία τα τελευταία χρόνια είχε ατονήσει εξαιτίας της κάμψης του Παναθηναϊκού.

Κι είναι κάτι τέτοιες στιγμές που αναρωτιέσαι αν ανάμεσα σε αυτούς που ασχολούνται με το επαγγελματικό μπάσκετ στην Ελλάδα υπάρχει κανείς που να βλέπει μια επιχειρηματική ευκαιρία μέσα σε όλο αυτό. Πόσο ωραία θα μπορούσε να «αμπαλαριστεί» το «προϊόν» της Basket League, με περιτύλιγμα τη νέα διάσταση που αποκτούν τα ντέρμπι Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός έπειτα από την αλλαγή στρατοπέδου του Σλούκα, και να πουληθεί και σε άλλες αγορές πέραν της ελληνικής.

Αλλά για να συμβεί αυτό, θα έπρεπε να έχει γίνει συνείδηση ότι το πρωτάθλημα της Basket League είναι ένα ενιαίο «προϊόν», που μπαίνει πάνω από τις όποιες επιμέρους επιδιώξεις και στόχους που έχει η κάθε ΚΑΕ ξεχωριστά. Κάτι τέτοιο στην Ελλάδα θεωρείται… ανέκδοτο.

Εδώ το κάθε μέλος του -κατά τα άλλα -συνεταιρισμού, που λέγεται ΕΣΑΚΕ, κοιτάζει την πάρτη του και μόνον αυτή, με αποτέλεσμα στο τέλος να επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας. Οι πλούσιοι (Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός) γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί (όλοι οι υπόλοιποι) φτωχότεροι. Αν ήθελαν να φτιάξουν ένα πραγματικά ελκυστικό πρωτάθλημα, με σημαντικές προοπτικές εμπορικής εκμετάλλευσης, θα μπορούσαν να μοιράζουν τα κοινά έσοδα από το κεντρικό τηλεοπτικό συμβόλαιο και την κεντρική χορηγία με τρόπο πιο ισορροπημένο.

Θα μπορούσαν οι δύο Αιώνιοι να μην παίρνουν, για παράδειγμα, τα 2/3 του τηλεοπτικού συμβολαίου αφήνοντας το 1/3 (ή και λιγότερο) για όλους τους υπόλοιπους, αλλά να επιτρέψουν μια πιο δίκαιη κατανομή ώστε να κάνουν πιο εφικτό το κλείσιμο της ψαλίδας και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του πρωταθλήματος. Αλλά αν τους το πεις αυτό, θα σου απαντήσουν πως «δεν θα κάνω εγώ πλούσιο τον τάδε πρόεδρο της δείνα μικρής ομάδας» και η συζήτηση θα τελειώσει εκεί. Οι ευκαιρίες θα συνεχίσουν να χάνονται και η Basket League θα παραμένει βυθισμένη στη μιζέρια της…