Στίγμα

Οι «Σπαρτιάτες» και ο Κασιδιάρης

Αναφερόμουν το περασμένο Σάββατο στις σχέσεις του κόμματος «Σπαρτιάτες» με τον Ηλία Κασιδιάρη και το δικό του κόμμα, τους «Ελληνες», το οποίο «κόπηκε» κατά τον έλεγχο του Αρείου Πάγου, και κατέγραψα με στοιχεία ότι δέκα από τους δώδεκα βουλευτές που διαθέτει στη Βουλή το ακροδεξιό μόρφωμα «Σπαρτιάτες» έχουν έμμεση ή άμεση σχέση με τον Ηλία του Δομοκού. Δεν γνωρίζω αν ευαισθητοποιήθηκε κανείς προκειμένου να υπάρξει ένσταση στο Εκλογοδικείο αναφορικά με τους συγκεκριμένους λεβέντες, θα φανεί αυτό σύντομα, όμως σήμερα έχω ένα ακόμη ντοκουμέντο, το οποίο εντοπίστηκε να κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, στα social media.

Πρόκειται για φωτογραφία στην οποία εικονίζονται μερικοί τύποι να κρατούν ένα τεράστιο πανό που γράφει «Λευτεριά στον Κασιδιάρη» και από κάτω υπογραφή «Σπαρτιάτες». Η φωτογραφία μπορεί να μην είχε τόση αξία αν δίπλα στους οπαδούς δεν εικονίζονταν, καμαρώνοντας για την πρωτοβουλία των υποστηρικτών τους, ο «πρόεδρος» του κόμματος Βασίλης Στίγκας και ο βουλευτής Χάρης Κατσιβαρδάς.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στις 23 Ιουνίου, δύο ημέρες πριν από τις εκλογές δηλαδή, και έχει την πλάκα της, διότι ο Στίγκας σε μια συνέντευξη που είχε δώσει προ ημερών στον ΑΝΤ1 είχε δηλώσει ​​«εγώ είμαι αρχηγός (…)τους “Σπαρτιάτες” τούς διοικώ εγώ (…) θέλω να βγει από τη φυλακή (ο Κασιδιάρης), να πάμε να φάμε, να μιλήσουμε, να γνωριστούμε»!!!​​​​

Το Εκλογοδικείο θα κάνει κάτι γι’ αυτά;

(Η φωτογραφία στη διάθεση παντός ενδιαφερομένου…)

Η Σόφι και το «έγκλημα»

Η αλήθεια είναι ότι αναρωτιόμουν επ’ αρκετόν μετά τις εκλογές. Μα πού είναι η κυρία Σόφι ιν ‘τ Βελντ, η λατρεμένη ολλανδέζα ευρωβουλευτής που είχε πάρει πάνω της το παιχνίδι στις υποκλοπές και περίπου παρουσίαζε την Ελλάδα ως μια τιποτένια, τριτοκοσμική χώρα, όπου όλοι είναι πουλημένοι (πολιτικοί, Τύπος, Δικαιοσύνη κ.λπ.), αλλά εκείνη ήταν αποφασισμένη να αγωνιστεί με νύχια και με δόντια για να μας απαλλάξει από τα δεσμά της (όποιας) τυραννίας; Είχα αποδώσει τη σιωπή στη στεναχώρια της για την άνετη επικράτηση Μητσοτάκη και τον κατ’ αντιστοιχία διασυρμό του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά ευτυχώς το πένθος κράτησε μόνο μερικές ημέρες. Τώρα η αγαπητή κυρία Σόφι έκανε την εμφάνισή της. Και μάλιστα όχι ως ερευνήτρια υποκλοπών, αλλά ως… πραγματογνώμων ναυτικών ατυχημάτων. Θαυμάσια ιδέα, δεν λέω, αλλά μερικά από αυτά που ισχυρίζεται μπορεί να έχουν ακόμη και ποινικό υπόβαθρο. Διότι λειτουργώντας στο ίδιο πλαίσιο, «όλοι πουλημένοι στην Ελλάδα», έβγαλε πόρισμα για το ναυάγιο της Πύλου και πριν καν ολοκληρωθεί η έρευνα των Αρχών, χθες στην Ευρωβουλή, απέδωσε ευθύνες στο Λιμενικό. «Οχι μόνο δεν έδρασε επαρκώς (η Σόφι πραγματογνώμων, α λα Τσίπρας μαινόμενος στην Καλαμάτα προεκλογικά, αν θυμάστε), αλλά ίσως να είναι υπεύθυνοι (!!!) για την ανατροπή του σκάφους όταν προσπάθησαν να το ρυμουλκήσουν στα ιταλικά χωρικά ύδατα (και αυτό το ξέρει), οπότε το ναυάγιο και ο θάνατος 600 ανθρώπων θα μπορούσε να έχουν αποφευχθεί. Ισως να υπάρχει εγκληματική ενέργεια».

Εγκληματική ενέργεια, και δη συκοφαντική δυσφήμηση για το Λιμενικό, προφανέστατα υπάρχει. Ειδικά αν λειτουργείς σαν τρολ του Διαδικτύου και ακούς μόνο ό,τι σου λένε ο Κούλογλου με τον Παπαδημούλη και τον Αρβανίτη…

(Αυτά τα παλικάρια δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν; Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται κι εκείνοι ασχολούνται με την «ενημέρωση» της Σόφι ιν ‘τ Βελντ;)

Επιστροφή – ανέκδοτο

Από τα ωραία ανέκδοτα των ημερών είναι η αποκάλυψη της «Εστίας» του φίλου μου Μανώλη Κοττάκη, ότι κατά το γνωστό πλέον, και παραδεκτό από διάφορες πηγές, επεισόδιο Τζανακόπουλου – Ρήγα τη νύχτα της συντριβής του ΣΥΡΙΖΑ, στις 25 Ιουνίου, ο πρώτος εγκάλεσε τον δεύτερο γιατί μάζεψαν στον ΣΥΡΙΖΑ «τα σκουπίδια του ΠΑΣΟΚ»!!! Ητοι, μια πιο σκληρή εκδοχή αυτού που εμείς ονομάζουμε «ρετάλια του ΠΑΣΟΚ». Ιδού όμως το ανέκδοτο: επειδή, λέει, αυτό κυκλοφόρησε μεταξύ τους, μεταξύ των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, οργισμένοι δέκα τουλάχιστον βουλευτές του κόμματος, προερχόμενοι από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, ετοιμάζονται να… επιστρέψουν στο ΠΑΣΟΚ!!!

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πόθεν αυτή η πληροφόρηση, αλλά αν η «Εστία» διαθέτει κάποιο δίαυλο μαζί τους, ας τους ενημερώσει ότι ούτε έξω από τη Χαριλάου Τρικούπη είναι ευπρόσδεκτοι να περάσουν. Να κάνουν την καρδιά τους πέτρα και να μείνουν εκεί που είναι…

«Πασοκογενείς» σε απόγνωση

Το υπογραμμίζω σχετικά αυτό, διότι, εν τω μεταξύ, έχουν ενταθεί οι πληροφορίες που θέλουν τους «πασοκογενείς» του ΣΥΡΙΖΑ, μια άλλη εκδοχή για τα «ρετάλια» που προαναφέρω, να έχουν τόσο στεναχωρηθεί από το bullying που υφίστανται από τους «πούρους» αριστερούς του κόμματος, ώστε είναι, λέει, αποφασισμένοι να αποχωρήσουν. Με πληροφόρησαν ότι έχουν γίνει μάλιστα και σχετικές συνάξεις, με αντικείμενο αυτό ακριβώς το θέμα, ότι δεν έχουν κανένα μέλλον σε ένα κόμμα όπου θεωρούνται ως υπεύθυνοι της συντριβής στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου.

Εθεσαν δε, κατά τις συνάξεις αυτές, ως χρονικό ορίζοντα για την παραμονή τους στο κόμμα τις αποφάσεις που θα λάβει η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα συνεδριάσει το προσεχές Σαββατοκύριακο 15 και 16 Ιουλίου. Κατά τη συνεδρίαση αυτή θα αποφασιστεί, ως γνωστόν, το χρονοδιάγραμμα για την εκλογή νέου αρχηγού του κόμματος και οι «πασοκογενείς», άντε κόλλησα κι εγώ, οι οποίοι θεωρούν ότι το έργο πρέπει να παιχτεί μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές, είναι με το όπλο παρά πόδα για την απόφαση που θα ληφθεί.

Μεταξύ μας, δεν βλέπω να κάνουν κάτι, όποια και αν είναι η απόφαση – η οποία κατά πάσα πιθανότητα, ως και βεβαιότητα, θα είναι εκλογή τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου. Εκεί θα μείνουν, να τους βρίζει ο κάθε Τζανακόπουλος, διότι πολύ απλά δεν έχουν πού να πάνε. Τι να λέμε τώρα…

Συναφές με τα προηγούμενα είναι ένα ερώτημα: Γιατί στις τηλεοράσεις είναι συνεχώς ο Σπίρτζης από αυτούς; Πού είναι ο Ραγκούσης; Πού είναι η Μαριλίζα, ο Μωραΐτης, ο Τόλκας, η Τζάκρη; Τι συμβαίνει, παιδιά;

«Δεύτερη ζωή»

Δικαιούται ένα βιβλίο μια «δεύτερη ζωή»; Γραμμένο δε εκεί και τότε – για την ακρίβεια, 43 χρόνια πριν, ως συλλογή δοκιμίων, με θεματολογία που ιδωμένη από το βάθος τεσσάρων και πλέον δεκαετιών θα φάνταζε ίσως ανεπίκαιρη και χαμένη μέσα στις αράχνες που αναπόφευκτα τυλίγουν με τον ιστό τους παρόμοια εγχειρήματα. Κι όμως τα δοκίμια του Θανάση Νιάρχου, που κυκλοφόρησαν με την ίδια ρουμπρίκα κάτω από την οποία γράφτηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στο φιλολογικό περιοδικό «Ευθύνη» ως «Κατά μέτωπο», διατηρούν μια εφηβική ζωντάνια και μοιάζουν σαν να γράφτηκαν χθες. Γιατί ανατέμνουν με θαυμαστή επιμονή και οξυδέρκεια ζητήματα και συμπεριφορές συνυφασμένα με την ανθρώπινη φύση.

Ο Νιάρχος, δεινός χειριστής του γραπτού λόγου και μια υπέροχη μορφή στην οποία τα ελληνικά γράμματα χρωστούν πολλά, παραδίδει εκ νέου στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό τα δοκίμια «Κατά μέτωπο», τα οποία αποδεικνύεται ότι διατηρούν αναλλοίωτο τον επίκαιρο χαρακτήρα τους. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος και στα ατού του προφανώς συγκαταλέγονται ο πρόλογος του Νίκου Δ. Καρούζου και ο επίλογος του Ανδρέα Καραντώνη, και ένα υπέροχο εξώφυλλο φιλοτεχνημένο από τον Αλέκο Φασιανό. Εξυπακούεται ότι το συστήνω ανεπιφύλακτα, για όποιον θέλει να ξεφύγει για λίγο από την καθημερινότητα…