Χρειάζονται αυξήσεις οι αποδοχές των δασκάλων

Η κρίση προσωπικού στα αγγλικά σχολεία που δημιουργείται εδώ και μια δεκαετία δεν δείχνει σημάδια χαλάρωσης. Ο αριθμός των κενών θέσεων αυξήθηκε κατά 44% μεταξύ 2021 και 2022. Ενας στους τέσσερις νέους εκπαιδευτικούς εγκαταλείπει το επάγγελμα εντός τριών ετών. Ο διευθυντής ενός σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης περιγράφει την προσπάθεια να καλύψει ορισμένους ρόλους ως «διαφήμιση για μονόκερο». Ακόμη και στα αγγλικά, όπου η πρόσληψη ήταν παραδοσιακά ευκολότερη από ό,τι στα μαθηματικά ή τις φυσικές επιστήμες – όπου τα σχολεία αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό από υψηλότερα αμειβόμενους εργοδότες του ιδιωτικού τομέα – υπάρχουν ελλείψεις. Ολο και περισσότεροι μαθητές διδάσκονται από προσωπικό χωρίς εξειδίκευση στο αντικείμενο. Αυτό θα πρέπει να αποτελεί πηγή βαθιάς ανησυχίας, αλλά και ντροπής, στην κυβέρνηση. Είναι δουλειά των υπουργών να επιβλέπουν τα κρατικά σχολεία. Είναι υπεύθυνοι για μια κατάσταση στην οποία το να γίνεις και να παραμείνεις δάσκαλος έχει γίνει λιγότερο ελκυστικό. Δεν φαίνεται ότι κανένας από αυτούς έχει αντιληφθεί το πρόβλημα. Χωρίς δασκάλους, η διδασκαλία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Οι δυσκολίες είναι πιο σοβαρές σε μειονεκτούντα σχολεία και περιοχές, πράγμα που σημαίνει ότι τα κενά επιδόσεων αναμένεται να αυξηθούν.

Οι πιέσεις παραμένουν έντονες. Οι δάσκαλοι υπόκεινται σε μορφή αξιολόγησης που δεν αντιμετωπίζουν άλλοι επαγγελματίες. Τα σχολεία αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο φάσμα θεμάτων, από τη σεξουαλική παρενόχληση και τον εκφοβισμό, μέχρι τις δυσκολίες που φέρνουν μερικά παιδιά μαζί τους από το σπίτι. Σε ένα πλαίσιο όπου η κοινωνική φροντίδα, οι ειδικές ανάγκες και τα κατώφλια περίθαλψης ψυχικής υγείας έχουν όλα επισημανθεί από συμβούλια, μερικές φορές τα σχολεία είναι τα μόνα μέρη όπου οι οικογένειες αισθάνονται ότι μπορούν να απευθυνθούν για βοήθεια. Δεδομένου ότι η Βρετανία έχει νεότερο εκπαιδευτικό εργατικό δυναμικό από τις περισσότερες συγκρίσιμες χώρες, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ορισμένοι κατακλύζονται όταν αναγκάζονται να αναλάβουν ευθύνες για τις οποίες δεν είναι έτοιμοι. Η διδασκαλία δεν διαθέτει επίσης την ευελιξία και τις επιλογές για κατ’ οίκον εργασία, που προσφέρουν όλο και περισσότερο άλλοι εργοδότες.

Οι διαδρομές για την κατάρτιση των εκπαιδευτικών έχουν επίσης γίνει πιο περίπλοκες. Ο κίνδυνος είναι τα προβλήματα να αυτοενισχύονται, καθώς η αναταραχή του προσωπικού καθιστά τα σχολεία λιγότερο σταθερά μέρη. Αλλά οι συνθήκες αμοιβής και εργασίας πρέπει να βελτιωθούν εάν θέλουμε να ευδοκιμήσουν τα παιδιά. Η πρόσφατη προσέγγιση των Συντηρητικών στα σχολεία, συμπεριλαμβανομένης της άρνησης του Μπόρις Τζόνσον να χρηματοδοτήσει συνιστώμενο πακέτο ανάκαμψης από την πανδημία, έδειξε αμέλεια. Η ζημιά θα πάρει χρόνο για να επισκευαστεί. Τουλάχιστον, η κυβέρνηση θα πρέπει να δημοσιεύσει την έκθεση του ανεξάρτητου φορέα αναθεώρησης των μισθών, όπως έχουν ζητήσει τα συνδικάτα, και να πιέσει το υπουργείο Οικονομικών να χρηματοδοτήσει τη ζητούμενη αύξηση 6,5%.