Those were the days…

Την περασμένη Τετάρτη απαγγέλθηκαν κατηγορίες κατά του Ντόναλντ Τραμπ βάσει του αμερικανικού νόμου «περί κατασκοπείας», την περασμένη Παρασκευή πέθανε ανάμεσα στους δικούς του, ήσυχος και τιμημένος, σε ηλικία 92 ετών, ο Ντάνιελ Έλσμπεργκ, στον οποίο είχε απαγγελθεί η ίδια κατηγορία πριν 50 χρόνια.
Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ κατηγορείται ότι είχε στοιβάξει στις τουαλέτες του μεγάρου του απόρρητα έγγραφα, ο Έλσπεργκ κατηγορήθηκε για τη διαρροή προς τους New York Times και την Washington Post 7.000 σελίδων επίσημης έκθεσης για τον Πόλεμο του Βιετνάμ, για την οποία είχε εργαστεί και ο Έλσμπεργκ.
Τα «Έγγραφα του Πενταγώνου» αποδείκνυαν ότι οι αμερικανικές κυβερνήσεις ψεύδονταν συνεχώς και ασυστόλως για τις αιτίες, την πορεία και τις προοπτικές της αμερικανικής «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» – ποτέ δεν είχε κηρυχθεί πόλεμος κατά του Βιετνάμ.
Το περιεχόμενο τους δικαίωνε το φοιτητικό αντιπολεμικό κίνημα, στο οποίο δεν συμμετείχε ο 25χρονος τότε Ντόναλντ Τραμπ, μάλλον συμπαθούσε τα εργατικά συνδικάτα, τα οποία -προς μεγάλη έκπληξη των Ευρωπαίων- έδερναν τους φοιτητές.
Η κυβέρνηση Νίξον δεν κατάφερε να εμποδίσει τη δημοσίευση των εγγράφων: το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι προείχε η ελευθερία του λόγου. Η κατηγορία κατά του Έλσπεργκ αποσύρθηκε με βούλευμα γιατί το FBI είχε παραβιάσει την ιδιωτικότητα του και τα δικαιώματα του.
Those were the days, my friend: σήμερα ο Τζούλιαν Ασάνζ, μετά τη δεκαετή εγκλεισμό στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο, περιμένει από στιγμή σε στιγμή την έκδοση του στις ΗΠΑ, ο Έντουαρντ Σνόουντεν αναγκάστηκε να καταφύγει στη Ρωσία για να σωθεί, παρά το γεγονός ότι οι διαρροές του έγιναν παγκόσμιο θέμα, μεγαλύτερο και από τα Pentagon Papers. Τα μέσα επικοινωνίας δεν έχουν πλέον τη δύναμη που είχαν.
Ούτε οι πολεμικές εμπλοκές των ΗΠΑ ενδιαφέρουν πλέον τους Αμερικανούς, δεν αποτελούν ζήτημα πολιτικής αντιπαράθεσης αφότου (1973) καταργήθηκε η στρατιωτική θητεία και δεν υπάρχει το πολιτικό κόστος των φέρετρων που φθάνουν στα χωριά. Όσα φθάνουν, είναι επαγγελματιών που έπεσαν θύματα εργατικού ατυχήματος· συμβαίνουν αυτά.
Τον αμερικανικό τύπο απασχολεί η εσωτερική πολιτική αναμέτρηση. Η υπόθεση των αρχείων Τραμπ στους καμπινέδες μου θυμίζει την υπόθεση των αρχαίων Μητσοτάκη: οι πολιτικοί του αντίπαλοι ήθελαν να εξουδετερώσουν τον πρώην πρωθυπουργό σαν «αρχαιοκάπηλο» (που επιπλέον το σπίτι του είχε «εφτά καμπινέδες»), οι αντίπαλοι του πρώην προέδρου θέλουν να τον καταδικάσουν σαν «κατάσκοπο».
Τι συμβαίνει με την Κίνα, την Ουκρανία, την Ελλάδα, τον κόσμο ολόκληρο, ενδιαφέρει μόνο το «στρατιωτικό-βιομηχανικό-γραφειοκρατικό σύμπλεγμα» της Ουάσιγκτων, θα έλεγε ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ, αν ζούσε.Δεν είναι καλά σημάδια για τη δημοκρατία αυτά, θα έλεγε ο συγκλητικός Μάρκος Τύλλιος Κικέρων, αν ζούσε.














