Τερτίπια

Τελικά, τα καμώματα των ακροδεξιών δεν έχουν τέλος. Οπως και η στρατηγική της πίσω πόρτας, δηλαδή όλων εκείνων των κινήσεων που επιλέγουν ώστε αιφνιδιαστικά να έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Νέο τερτίπι του μορφώματος Κασιδιάρη είναι να χρησιμοποιήσει ως «πολιτική λεοντή» των κόμμα «Σπαρτιάτες» και έτσι με ελιγμό να αποφύγει εκ νέου το νομοθετικό μπλόκο.

Δεν φτάνει πως τόσο καιρό ο καταδικασμένος για την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής έκανε προεκλογικό αγώνα από τη φυλακή, δεν φτάνει πως επιχείρησε να κρυφτεί πίσω από άλλους φορείς, τώρα επανέρχεται δριμύτερος και διεκδικεί έστω εμμέσως την ψήφο των ελλήνων πολιτών.

Η περαιτέρω θωράκιση του πλαισίου, τα άμεσα ανακλαστικά του δημοκρατικού τόξου αλλά και της Δικαιοσύνης είναι έστω και τώρα μερικά από τα σύννομα όπλα που έχουν ο Κοινοβουλευτισμός και οι θεσμοί μιας ώριμης Δημοκρατίας. Δεν νοείται το μόρφωμα και οι εκφραστές του να βρουν θέση στα έδρανα της νέας Εθνικής Αντιπροσωπείας και μάλιστα στα δέκα χρόνια από την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και άλλων εγκληματικών τους ενεργειών.

Η χώρα ανοίγεται με τεράστιες προοπτικές και μεγάλες προκλήσεις. Μεταμορφώνεται σε μια σύγχρονη χώρα που με τα όποια προβλήματα έχει σταθερό βηματισμό ως μέλος της ΕΕ και των στρατηγικών της συμμαχιών αφήνοντας πίσω μισαλλοδοξίες και διαιρέσεις. Το μόρφωμα των φασιστών μόνο ως άσχημο παρελθόν μπορεί να νοηθεί, ενώ η όποια πολιτική φιλοδοξία του δεν πρέπει να βρει πεδίο, απήχηση ή χαραμάδα που να του δίνει τη δυνατότητα να προσομοιάζει σε πολιτικό κόμμα. Μόνο μπροστά, μόνο δημοκρατικά και χωρίς «ναι μεν αλλά», καμία ανοχή.