Φωνή από τη θάλασσα

Μπορεί ένας άνθρωπος να αλλάξει την πορεία ενός αθλήματος σε μια χώρα; Αυτή είναι η ελπίδα του Ντέιβιντ Μπέκαμ που έκλεισε συμβόλαιο με τον Λιονέλ Μέσι (1) να μεταγραφεί στην Ιντερ Μαϊάμι, στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ. Αυτό που δεν κατάφεραν δεκαετίες πλάνων ανάπτυξης του αθλήματος στη χώρα, φαίνεται ότι θα το καταφέρει το μικρόσωμο παιδί με το παρατσούκλι La Pulga, «ψύλλος»: προκάλεσε τέτοιο ενθουσιασμό που τα εισιτήρια για όλα τα παιχνίδια της ομάδας έγιναν ανάρπαστα.

Σαράντα ημέρες στη ζούγκλα του Αμαζονίου. Τόσες πέρασαν 4 παιδιά, μετά τη συντριβή του μικρού αεροπλάνου στο οποίο επέβαιναν. Η 13χρονη Λέσλι (2) ανέλαβε να φροντίσει τα μικρότερα αδέλφια της. Τα παιδιά, μέλη της φυλής Ουιτότο ήταν εξοικειωμένα με την άγρια φύση, γεγονός που τα έσωσε. «Η επιβίωσή τους είναι η απόδειξη της γνώσης και της σχέσης που διατηρούν οι ιθαγενείς με τη φύση, κάτι που μαθαίνουν από την κοιλιά της μητέρας τους», λέει ο πατέρας τους. «Η ζούγκλα είναι η μητέρα μας».

Είναι ψυχολόγος και καθηγήτρια στο Χάρβαρντ. Το τελευταίο της βιβλίο λέγεται «Η τέχνη του να μιλάς με τα παιδιά». Η Ρεμπέκα Ρόλαντ (3) θυμάται το παραμύθι στο οποίο οι γκρίζοι άντρες έρχονται να κλέψουν τον χρόνο που έχουν οι άνθρωποι για να μιλούν. «Κάνουμε διεκπεραιωτικές συζητήσεις με τα παιδιά, αλλά αφιερώνουμε ελάχιστο χρόνο σε βαθύτερες συζητήσεις στις οποίες τα ακούμε πραγματικά», λέει. Προτρέπει να εκμεταλλευτούμε τις μικρές καθημερινές κουβέντες. «Τα παιδιά είναι υπέροχα για να μιλήσουμε. Εχουν μια φυσική παιχνιδιάρικη διάθεση. Και την αίσθηση του θαύματος».

Σε μια χώρα που τα δικαιώματα των γυναικών περιορίζονται διαρκώς μέσα σε ένα αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης, η ανακοίνωση της επιλογής της για να ηγηθεί της Κεντρικής Τράπεζας προκάλεσε έκπληξη. Η Χαφιζέ Γκαγιέ Ερκάν (4) εργάστηκε σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στις ΗΠΑ πριν επιστρέψει στην πατρίδα της την Τουρκία, για να αναλάβει μια δύσκολη αποστολή: να διασώσει την τουρκική λίρα και την προβληματική οικονομία της χώρας. Μία από τις μόλις δώδεκα γυναίκες που υπηρετούν σήμερα ως διοικητές κεντρικών τραπεζών σε όλο τον κόσμο.

Ταξίδευε στον κόσμο για να παρατηρεί τις εκφάνσεις του κοινωνικού και εργασιακού βίου. «Αυτό που με ενδιαφέρει, αυτό που προσπαθώ να φέρω στο φως παντού, είναι η σύγκρουση», έλεγε. Ο Αλέν Τουρέν (5) ο ανήσυχος στοχαστής με την απύθμενη περιέργεια, όπως έγραψε η «Monde», έφυγε στα 98 του. Τον απασχολούσε η θέση των εργαζομένων μέσα στις αλλαγές που έφερνε η κάθε εποχή. Εβλεπε την κοινωνιολογία ως «επιστήμη της κοινωνικής δράσης» και έτσι έζησε. Ως διανοητής ενός κόσμου που δεν σταματά να αλλάζει.

Φεύγεις για να γλιτώσεις τη βία, τον πόλεμο, την ανέχεια, τις διακρίσεις. Διασχίζεις εχθρικά τοπία, με κίνδυνο να σε βιάσουν, να σε πουλήσουν  σκλάβο, να σου πάρουν τα όργανα, να χάσεις τη ζωή σου. Εχεις μαζί σου παιδιά, ηλικιωμένους, εγκύους. Φτάνεις στα παράλια της Μεσογείου. Νομίζεις ότι βλέπεις στην άλλη πλευρά τον παράδεισο. Αδημονείς και φοβάσαι. Ελπίζεις. Μπαίνεις στο καράβι. Στοιβαγμένος, χωρίς σωσίβιο. Και ξεκινάς. Από τον μικρό Αϊλάν το 2015 στην Πύλο σήμερα. Τίποτα δεν άλλαξε. Μεσόγειος, θάλασσα-μοίρα.