Τα υπέροχα σκυλιά δρομείς

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων την περασμένη Τρίτη 4 Απριλίου, θυμήθηκα ένα καταπληκτικό θηλυκό σκυλί που έτρεχε με το αφεντικό του σε αγώνες. Νομίζω την έλεγαν Κίρα και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση η αντοχή, η δύναμη, η υπομονή και η προσήλωσή της να βγάλει κάθε κούρσα.

Πρώτη φορά την είχα δει σε έναν αγώνα 10 χλμ. με εκκίνηση και τερματισμό στη λίμνη της Βουλιαγμένης. Ανυπόμονη στην εκκίνηση και απαράμιλλα υπομονετική στη διαδρομή, έφτασε πανευτυχής στον τερματισμό συνοδεύοντας τον δρομέα ιδιοκτήτη αλλά πρωτίστως φίλο της. Μάλιστα η Κίρα δεν έκανε 10 χλμ. αλλά παραπάνω καθώς πολλές φορές προπορευόταν και όταν αντιλαμβανόταν ότι το αφεντικό είναι πίσω, κάλυπτε τη διαδρομή για να πάνε πάλι μερικές δεκάδες μέτρα μαζί. Ομολογώ τον είχα ζηλέψει αυτόν τον τύπο που είχε την Κίρα δίπλα του.

Οπως και μια άλλη κυρία που για καιρό έβλεπα να κάνει το πρωινό της τζόκινγκ γύρω από το Αλσος «Μπαρουτάδικο» στη γειτονιά μου στο Αιγάλεω, παρέα με το πιστό της σκυλάκι.

Και βέβαια δεν μπορώ να μην αναφέρω το θαυμασμό μου για τα σκυλιά – συνοδούς που οδηγούν τυφλούς δρομείς και με την κατάλληλη εκπαίδευση, βγάζουν προπονήσεις άνετα.

Για πολύ συγκεκριμένους λόγους, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν έχω τη δυνατότητα να πάρω κοντά μου ένα τέτοιο σπάνιο φίλο να μου κάνει συντροφιά στη ζωή και στο τρέξιμο. Ομως σας το λέω ειλικρινά ότι ζηλεύω όλους εσάς που έχετε κοντά σας αυτά τα πλάσματα.

Δεν ξέρω αν η Κίρα είναι ακόμα στη ζωή και αν θα μπορεί κάπως να τρέχει γιατί έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια από τον αγώνα που σας είπα. Δεν ξέρω για πόσο θα συνοδεύει την κυρία του το σκυλάκι της γειτόνισσας. Είναι βέβαιο όμως ότι η εμπειρία όσων έχουν αυτές τις ψυχές δίπλα τους είναι μοναδική. Και αν πρόκειται για δρομείς, η μεταξύ τους σχέση έχει και αυτή τη διάσταση και είναι υπέροχη!