Τραπεζικές πιέσεις στο ΧΑ με πτώση τιμών κατά 21%

Απώλειες της τάξης του 10% καταγράφει το ελληνικό χρηματιστήριο από τις αρχές Μαρτίου και το υψηλό 8,5 ετών που σημείωσε ο γενικός δείκτης, εν μέσω αναταραχής στις διεθνείς αγορές, μετά τις χρεοκοπίες τραπεζών στις ΗΠΑ. Τις μεγαλύτερες πιέσεις δέχθηκαν οι τραπεζικές μετοχές, οι οποίες είχαν υπεραποδώσει στην κούρσα ανόδου των τιμών που είχε προηγηθεί, καταγράφοντας πτώση άνω του 21% σε σύγκριση με το κλείσιμο της 1ης Μαρτίου 2023.

Ολα ξεκίνησαν μετά την κατάρρευση μιας μικρής αμερικανικής τράπεζας, της Silvergate Bank. Ακολούθησε ύστερα από δύο ημέρες η χρεοκοπία της συστημικά σημαντικότερης, μεσαίου μεγέθους, Silicon Valley Bank (SVB) και λίγο αργότερα αυτή της Signature Bank. Ανησυχίες εγέρθηκαν και για άλλες περιφερειακές τράπεζες των ΗΠΑ (First Republic, Pacific Western).  Σύντομα οι αναταράξεις πέρασαν στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, πλήττοντας την Credit Suisse, μία από τις 30 συστημικά σημαντικές τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία οδηγείται σε συγχώνευση με την UBS. Την περασμένη εβδομάδα σε κλοιό ρευστοποιήσεων βρέθηκε και ο τίτλος της  Deutsche Bank, παρά τους ισχυρούς δείκτες ρευστότητας και κεφαλαίου, πυροδοτώντας τις ανησυχίες για τη σταθερότητα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κόστος ασφάλισης έναντι του κινδύνου χρεοκοπίας (CDS) της γερμανικής τράπεζας ανήλθε σε ιστορικό υψηλό.

Ο αντίκτυπος στην Ελλάδα

Εν μέσω αυτής της καταιγίδας, δημιουργούνται ερωτήματα για τον αντίκτυπο που μπορεί να έχουν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα οι εξελίξεις αυτές. Σύμφωνα με ανάλυση της Eurobank, οι τέσσερις συστημικοί όμιλοι διαθέτουν σήμερα δείκτες κεφαλαίου πάνω από τα ελάχιστα εποπτικά όρια και επαρκή ρευστότητα, ενώ έχουν μειώσει τους δείκτες καθυστερήσεων σε μονοψήφια ποσοστά. Ταυτόχρονα, εμφανίζουν υψηλή κερδοφορία, η οποία το 2022 ξεπέρασε τα 3,6 δισ. ευρώ.

Οι βασικοί χρηματοοικονομικοί δείκτες, κατά τους αναλυτές της τράπεζας, «τόσο σε απόλυτους όρους όσο και συγκριτικά με το παρελθόν και τους αντίστοιχους των άλλων χωρών, δείχνουν ότι το ελληνικό σύστημα έχει συντελέσει σημαντική πρόοδο και έχει αυξήσει σημαντικά την ανθεκτικότητά του, χτίζοντας ισχυρά τείχη προστασίας έναντι πιθανών μελλοντικών κρίσεων».

Σημειώνουν πάντως ότι σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία οι κίνδυνοι ελλοχεύουν και περιφερειακές διαταραχές μπορούν γρήγορα να λάβουν διεθνείς διαστάσεις. «Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της ανθεκτικότητας των εγχώριων τραπεζικών συστημάτων, αλλά παράλληλα υπενθυμίζει ότι κανένα σύστημα δεν είναι απρόσβλητο από τέτοιες μεγάλες κρίσεις, ιδιαίτερα καθώς σε περιόδους υψηλής μεταβλητότητας οι διακυμάνσεις των χρηματοοικονομικών μεταβλητών μπορεί να μην καθορίζονται πάντοτε από τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά τους» αναφέρεται στην ίδια ανάλυση.

Δικλίδα ασφαλείας

«Είναι συνεπώς σημαντικό ότι το Ευρωσύστημα αποτελεί μια αποφασιστική δικλίδα ασφαλείας για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των χωρών-μελών της ευρωζώνης. Οπως έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία, η ΕΚΤ είναι έτοιμη να παρέμβει άμεσα είτε με λεκτικές διαβεβαιώσεις είτε, αν απαιτηθεί, με την απεριόριστη δυνατότητα παροχής ρευστότητας που διαθέτει, λειτουργώντας ως δανειστής έκτακτης ανάγκης και στηρίζοντας ιδρύματα ή και ολόκληρα τραπεζικά συστήματα που βρίσκονται σε κίνδυνο ή αναταραχή» επισημαίνουν οι αναλυτές της Eurobank.

Παράλληλα, επισημαίνουν ότι η ΕΚΤ έχει δεσμευθεί να συνεχίσει να επανεπενδύει σε ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου μέσω του Προγράμματος Αγοράς Στοιχείων Ενεργητικού λόγω Πανδημίας (Pandemic Emergency Purchase Programme – PEPP) τουλάχιστον έως και το 2024, ενώ από τον περσινό Ιούλιο έχει αναπτύξει ένα εργαλείο για τη στήριξη της τιμής των ομολόγων χωρών που μπορεί να βρεθούν προ απωλειών, οι οποίες δεν δικαιολογούνται από τα θεμελιώδη μεγέθη τους.