Επαναπροσέγγιση

«Δεν πιστεύω ότι ο κ. Ανδρουλάκης με τη στάση που έδειξε δείχνει ότι θέλει να είναι ή είναι σε ομηρεία, ότι είναι εκβιαζόμενος. Ανέδειξε το ζήτημα, πήγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, έκανε μηνύσεις. Αλλοι είναι αυτοί οι οποίοι έκαναν την πάπια: οι υπουργοί της ΝΔ. Πολλοί υπουργοί της ΝΔ». Με αυτή την απάντηση στην προχθεσινή του συνέντευξη ο Αλέξης Τσίπρας έκανε – λένε οι εξοικειωμένοι με τα συριζαϊκά πράγματα – ένα βήμα πίσω από την τακτική της πόλωσης με το τρίτο κόμμα που υιοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ τις προηγούμενες εβδομάδες. Το τάιμινγκ δεν ήταν τυχαίο. Ο αριστερός αρχηγός φέρεται να εκτίμησε ότι οι πιέσεις που φανερά δέχεται η Χαριλάου Τρικούπη από την Πειραιώς με τις μεταγραφές – καθώς κι οι άλλες, οι οποίες κατά τα λεγόμενα πράσινων στελεχών ασκούνται από το Μαξίμου με «διαρροές βουτηγμένες στη λάσπη» – ευνοούν μια επαναπροσέγγιση του ΠΑΣΟΚ. Αφήνοντας στην άκρη όσα ειπώθηκαν κατά τη διάρκεια του καβγά των δυο κομματικών εδρών, η κίνησή του μοιάζει λογική αν ιδωθεί μέσα από το πρίσμα του γνωμικού «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».

Εχθρός

Το αγαπημένο τσιτάτο του ψυχροπολεμικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ ισχύει σχεδόν πάντα στη διπλωματική σκακιέρα. Μπορεί, όμως, να δουλέψει για όσους κουνούν τα πιόνια τους στην προεκλογική; Για τους κεντροαριστερούς, οι οποίοι βλέπουν απόπειρες πολιτικού εκβιασμού τους κι από τους δύο εκπροσώπους του δικομματισμού, η απάντηση στο ερώτημα δεν είναι καθόλου προφανής. Σύμφωνα με τους συριζαίους, πάλι, που επαναλαμβάνουν μονότονα ότι το μοναδικό τους μέτωπο είναι εκείνο κατά της Δεξιάς, το «αντί» που ενώνει τα δυο αντιπολιτευόμενα κόμματα έχει καλές πιθανότητες να τα οδηγήσει σε μια μετεκλογική συνεργασία. Η δε ανταπάντησή τους στις πασοκικές κατηγορίες –  τις κατηγορίες περί εκβιαστικής φύσης των «αποριών» που κατέθεσαν στα πρακτικά του δημόσιου διαλόγου – θέλει την Κουμουνδούρου να ασκεί «πολιτική κριτική» στο γεγονός πως το θύμα της επισύνδεσης δεν αποκλείει μια κυβερνητική συνύπαρξη με τον θύτη. Για να το πούμε με λιγότερα λόγια: οι διορθωτικές δηλώσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης κρύβουν ανάμεσα στις γραμμές τους το μότο στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ – όπως και κάθε κόμμα – ομνύει πριν από μια κάλπη: αυτό που λέει ότι ο εχθρός του εχθρού του είναι ο εχθρός που θα σκοτώσει τελευταίο.