Πορεία προς τον λαό{CR}

Ξεκίνησε ο ανένδοτος, η μεγάλη «πορεία προς τον λαό». Οχι βέβαια με τα πόδια (όπως ο Μάο και ο Μουσολίνι προς τη Ρώμη), αλλά με θηριώδη τζιπ και με 4Χ4. Ιδίως, δε, αν επανέλθει η κακοκαιρία «Μπάρμπαρα», μάλλον θα χρειαστούν και αντι-ολισθητικές αλυσίδες. Διότι έχουν αλλάξει τα πράγματα. Πού να σκαρφαλώνεις τώρα με ελβιέλες και σνίκερς στα χωριά και στα κατσάβραχα να μιλήσεις στους απεχθείς κυρ-Παντελήδες που, αντί να νοιάζονται για την επανάσταση, προτιμούν εκείνη την ώρα να βλέπουν Netflix, ή το The Voice;

Ποια πορεία και ποια πορνεία προς τον λαό. Και ποιον λαό άλλωστε απ’ όλους; Διότι δεν υπάρχει ένας ενιαίος αλλά διάφοροι μέσα στον έναν, με ξεχωριστή βιβλιογραφία ο καθείς και με αλλιώτικα γούστα – θυμάμαι τώρα πάλι τον ιδιόρρυθμο συγγραφέα Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη που το 1944 τον έγραψαν στο ΕΑΜ. Και πήγε ο άνθρωπος να παρακολουθήσει μια σχετική ομιλία, όπου ο ινστρούχτορας-ομιλητής έλεγε συνέχεια «ο λαός και ο λαός, ο λαός και ο λαός» – στο τέλος του λέει ο Πεντζίκης: «Σύντροφε, μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;». «Βεβαίως» απαντάει εκείνος. Και ο Πεντζίκης: «Τόση ώρα λες “ο λαός”, ή “ο λαγός”»; (Την επόμενη μέρα τον διέγραψαν).

Ποια πορεία προς τον λαό, με τόση τεχνολογία; Εδώ η πεθερά μου με ξεματιάζει τηλεφωνικώς, μέσω κινητού, και πάει τελείωσε. Ποιος ο λόγος να ‘ρθει ως το σπίτι, αφού υπάρχει η Cosmote και η Vodafon; (Τζάμπα πληρώνουμε;). Βλέπεις τον πρόεδρο των ΗΠΑ να συνομιλεί με το κινέζο πρόεδρο μέσω τηλεδιάσκεψης. Φαντάζεσαι κάθε φορά ο Μπάιντεν να έκανε ολόκληρη πορεία προς την Κίνα για να μιλήσει με τον Κινέζο; Αφού πλέον υπάρχει η λεγόμενη αποχρονοποίηση και απο-εδαφοποίηση που έχει επιτευχθεί απ’ την τεχνολογία, τι δουλειά έχουμε να τρέχουμε σε συγκεντρώσεις για να ακούσουμε τα ίδια ψεύδη που θα ακούγαμε άνετα κι απ’ την τηλεόραση, αραχτοί στον καναπέ τρώγοντας Μπολονέζ; Ποιο κορόιδο τα κάνει αυτά πλέον; (Θα πεις: αν έκανε ο Τσίπρας μια ζωντανή ομιλία στα αγγλικά, δεν θα πήγαινες; Ε, ναι, τότε θα πήγαινα).

Εδώ στη Θεσσαλονίκη, πλέον, αγοράζεις ακόμα και πατσά με ντιλίβερι, σου τον φέρνουνε στο σπίτι αχνιστό (με μπόλικο μπούκοβο) και οι άλλοι κάνουνε πορεία προς τον λαό; Και την τηλεόραση Smart τι την έχουμε – για φιγούρα; Πες μας την άποψή σου και φύγε – όπως έλεγαν και στην ταινία «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα». (Ή, μήπως ήταν καμιά άλλη – δεν θυμάμαι). Και με τέτοιον καιρό, πού να τρέχει ο κόσμος στις συγκεντρώσεις αφήνοντας μάλιστα σύξυλο το Surviror, ειδικά τώρα που έφυγαν η Δαλάκα και η Ασημίνα; (Αλλο ένα σκάνδαλο επισυνδέσεων – μέχρι κι ο Δάντης εξοργίστηκε).

Ομως, όλα, πια, να τα περιμένεις. Σκέψου, είναι οι ίδιοι που πίστεψαν πως μπορούν να παγιδεύσουν τον ιδιοφυή Ευάγγελο Βενιζέλο με ένα απλό ερωτηματικό. Οπότε μάλλον είναι καιρός να σκεφτούν σοβαρά μήπως πρέπει να επαναφέρουνε τον κ. Καρανίκα στον στρατηγικό σχεδιασμό, διότι εκείνος ήτανε σαφώς καλύτερος στη μακροσκοπική και τρίφυλλη σκέψη, κάτι που αναγνώρισε δίπαξ και ο κ. Γεωργιάδης. Με τον προορατικό Καρανίκα μπροστά θα απέφευγαν και την αυτοκτονική πρόταση δυσπιστίας και ίσως τους έδειχνε πού κρύβονται οι αρμοί της εξουσίας.

Μήπως ονειρεύονται ένα νέο Ράμμο – Βίτσι; (Οχι Γράμμο). Κανένα σύμφωνο Σοφούλη – Σκλάβαινα; (Το λέω, διότι ακόμα και τα ονόματα καθεαυτά περιέχουν φαιδρότητα). Να μην πούμε και τον εκβιασμό του Ανδρουλάκη που επικαλέστηκε η κ. Πόπη Τσιπρανίδου – σε σημείο που σκέφτεσαι πως αν υπάρχει φάκελος Ανδρουλάκη μάλλον είναι και στη δική τους κατοχή, από τους φυτευτούς που είχαν εντός ΕΥΠ επί Ρουμπάτη. (Κάποια στιγμή ίσως σκάσει κάποια πιθανή βόμβα, αλλά από ποιους, άραγε;)

Και ο ανένδοτος συνεχίζεται ακάθεκτα. Αν και άρχισε πολύ νωρίς – αν σκεφτούμε πως η προπαγάνδα έχει φθίνουσα πορεία επιρροής μέσα στον χρόνο. (Καμπύλη της λήθης). Προφανώς, δε, και η πορεία προς τον λαό θα επικεντρωθεί στην Αθήνα, αφού η κυρίαρχη πολιτική αντίληψη λέει ότι η Ελλάδα ξεκινάει απ’ την Ομόνοια και φτάνει ως το μοτέλ Λεβέντης – ποια Ελλάδα, όταν η Πέλλα έχει παγετώνες, άρα βρίσκεται κάπου στην Ανταρκτική και ο Νομός Ημαθίας μπλέκεται με τον Νομό Ημιμαθείας; Ποιος λαός; Και να συνόδευαν τις συγκεντρώσεις από καμιά συναυλία σε στυλ Κουτσούμπα με τους αδελφούς Κατσάμπα, θα υπήρχε κάποιο κίνητρο, παρά την ετερογονία των σκοπών. (Λέει πουθενά ο Μαρξ, ή ο Λένιν για συναυλίες; Ούτε καν ο Γκράμσι).

Τα ίδια και τα ίδια, θα πεις, φίλε. Φίλια και Μποφίλια πυρά. Ανένδοτοι, πορείες κι αργοπορίες προς τον λαό. Δεν άλλαξε τίποτα. Στο τέλος θα μας πούνε να χορέψουμε και το «Αστράφτει ο Ολυμπος» πίνοντας πεθαμένο λικέρ. Ας βάλουν το χέρι τους οι Τρεις Ιεράρχαι που υποστήριξαν από παλιά τη θεωρία των δύο άκρων. Διότι τα νούμερα πάντα μπερδεύονται. Πώς υπάρχουν δηλαδή τα Τρία Πέντε Πηγάδια; Βαρεμένες καταστάσεις. Βαρεμένοι και τα αριστερά λεφτά στον απορροφητήρα.

Ηδη ακούγονται πάλι τα νταούλια που θα κάνουν τις αγορές να χορεύουν. Να, έρχεται στην πορεία και ο Σπίρτζης, ημιάγριος, με σκισμένο καλσόν. Ερχεται κι αυτός «να παίξει με το χιονάκι».